دکتر محمد تيجاني
ArticleID PicAddress Subject Date
{ArticleID}
{Header}
{Subject}

{Comment}

 {StringDate}
 
 
 
 
  • عنوان :  
  • چكيده انديشه ها  
  • نویسنده :  
  • دكتر تيجاني   
  • تعداد بازدید :  
  • 108  
  •  فهرست کتاب
  • شناسنامه كتابدكتر محمد تيجانى تونسى .چكيده انديشه ها.(خلاصه اى از شش كتاب دكتر تيجانى ).به كوشش .حسين غفارى ساروى .بنياد معارف اسلامى قم .سخن ناشرضـرورت حـفـظ وحدت ميان مسلمين وايستادگى آنان در برابردشمنان بر هيچ عاقلى پوشيده نـيست , همچنانكه آشنائى هر مسلمان باآئين فكرى وعقيدتى خويش نيز از ضروريات است , تا قول احسن رابيابد وبشارت الهى را شامل گردد.بر اهل دانش پوشيده نيست كه تشنگى جهان بشريت نسبت به حقايق در عصر حاضر اگر بى نظير نـبـاشـد كم نظيراست , كه ساخت وسايل ارتباطى سريع از يك سوى وظهور جمهورى اسلامى به عـنوان نظامى كه براساس دين مدعى تامين سعادت دنيائى واخروى بشراست از سوى ديگر بر اين تـشـنـگى افزوده است , در اين ميان , كنجكاوى نسبت به مذهب تشيع خود جايگاهى ويژه دارد كه حـق جـويانى چون دكتر محمد تيجانى سماوى , صالح وردانى , شيخ معتصم سيد احمد وباتحقيق وجـسـتـجـو وميزان قرار دادن عقل وكتاب وسنت به اين نتيجه رسيده اند كه تنها گروه بر حق ونجات يافته شيعه دوازده امامى است وبس .اين سيراب گشته هاى زمزم زلال اهل بيت در اين رابطه كتابهاتاليف كرده اند كه به زبان فارسى نيز ترجمه , وتوسط اين مركز منتشرشده است .در اين ميان آثار دكتر تيجانى جايگاه ويژه اى دارد وبسيارعميقتر از ديگران به بررسى عقائد شيعه وسنى وانتخاب عقيده صحيح كه جز عقيده شيعه نيست پرداخته است .از آنجا كه بسيارى از حق جويان توان مطالعه تمامى آثار ايشان را ندارند ودر عين حال نمى خواهند از شـيـريـنى ولذت آن بى بهره باشنداين نوشتار كه توسط فاضل گرامى جناب آقاى غفارى تهيه شده را به عنوان تلخيص آثار ايشان تقديم مى داريم .بنياد معارف اسلامى ـ قم .مقدمه((انما بد وقوع الفتن اهوا تتبع واحكام تبتدع , يخالف فيهاكتاب اللّه , ويتولى عليها رجال رجالا على غـيـر دين اللّه , فلوان الباطل خ لص من مزاج الحق لم يخف على المرتادين , ولو ان الحق خلص من لـبس الباطل انقطعت عنه السن المعاندين , ولكن يؤخذ من هذا ضغث ومن هذا ضغث , فيمزجان , فهنالك يستولي الشيطان على اوليائه , وينجو الذين سبقت لهم من اللّه الحسنى )) ((1)) .يـعنى : ((همانا آغاز پيدايش فتنه ها پيروى از هوسها وآئينهاى اختراعى است كه منجر به مخالفت با كـتـاب خـدا مى گردد, وبر اساس آنها بر خلاف آئين الهى مردانى برگرده مردان ديگر حكومتى (باطل )پيدا مى كنند.اگـر بـاطل از حق كاملا جدا مى گشت بر طالبان مخفى نمى ماند,واگر حق نيز از پوشش باطل خلاصى مى يافت زبان معاندان از آن قطع مى گرديد (كه بيهوده ادعاى حق نكنند) ولى بخشى از حـق وبـخشى ازباطل گرفته , با هم مخلوط مى شوند كه ثمره اش چيرگى شيطان بردوستانش , ونجات آنها كه مورد رحمت واحسان الهى واقع گرديده اندخواهد بود)).اگـر بگوئيم بزرگترين فتنه تاريخ بشريت همان انحراف از مسيراسلام ناب محمدى (ص ) پس از رحـلـت جـانگداز آن حضرت بودسخن گزافى نگفته ايم , كه حوادث بعدى از هجوم به بيت وحى گـرفـته ,تا شهادت امير مؤمنان (ع ) وواقعه جانگداز كربلا و وتا انحراف وبدبختى وتفرقه وخوارى امـروز مـسـلـمين , همه وهمه ميوه هاى تلخ ‌شجره خبيثه اى بود كه در آن روز كاشته شد وبعدها توسط ((بنى اميه ))و((بنى عباس )) و آبيارى گشت .شـايد عامه مسلمانان ساده وفريب خورده حاضر در ((سقيفه )) اگرمى دانستند ثمره كارشان اين خواهد شد هرگز به آن تن نمى دادند.هـواهـاى نـفسانى وبدعتهاى شيطانى كه در آن روز بر خلاف آئين وسنت الهى علم شده وپيروى گـرديـده انـد نـتـيـجه اش استيلا وچيرگى شياطين در طول تاريخ , غير از مدت كوتاه حكومت اميرالمؤمنين وفرزند پاكش (ع ) كه آن هم توام با سلطه شيطانى ((معاويه )) بر بخشى ازپيكره عالم اسلام بود شد.در ايـن ميان معدود انسانهاى خدائى بنا به توصيف امير كلام عليه الصلاة والسلام : ((الذين سبقت لهم من اللّه الحسنى )) بودند كه طريق نجات را يافتند وبدون هيچگونه شك وترديدى در آن گام نـهادند, ازجمله اين افراد بنده پاك خدا ((دكتر محمد تيجانى سماوى ))است كه هرمسلمان اهل مطالعه خواه شيعه وخواه سنى اورا مى شناسد وتاثير بيان گرم والهى اش را در جان خود مى يابد.هـمـانـطـور كـه خـواهيد خواند او در سفرى با يك ((شيعه عراقى ))آشنا مى شود وبا مسافرت به ((عـراق )) بـه مـذهـب تـشـيـع متمايل مى گرددوبا مطالعه وتحقيق بالاخره آن را براى خود بر مـى گـزيـنـد, آنـگـاه كـتـابـهائى از سرگذشت خود گرفته تا بررسى آئينهاى هر دو مذهب بر اسـاس آيات قرآن وروايات واخبارى كه اهل سنت آن را نقل كرده اند به رشته تحرير در مى آورد, كه برخى از اين كتابها تا كنون به بيست زبان ترجمه ,ودر تيراژهاى بالائى به چاپ رسيده است .از آنجا كه بسيارى از علاقه مندان به مطالعه كتابهاى ايشان ,خصوصا جوانان مشتاق به فهم ودرك آئيـن حـق , وزدودن شـبـهـات تـرديـد نـسـبت به مذهب تشيع , فرصت مطالعه تمامى كتابهاى ايـشـان راندارند, واز طرفى برخى از مباحث در چند كتاب ايشان تكرار شده ,وبرخى ديگر در چند كتاب به صورت پراكنده آمده , اين كتاب به منظور تلخيص آثار ايشان تاليف گرديده است كه قبل از آغاز توجه شمارا به چند نكته جلب مى كنيم :.1 ـ كتابهائى كه مورد تلخيص قرار گرفته اند عبارتنداز:.الف آنگاه هدايت شدم ـ ترجمه استاد محمد جواد مهرى ـ بنيادمعارف اسلامى قم .ب همراه با راستگويان ـ ترجمه استاد محمد جواد مهرى بنيادمعارف اسلامى قم .ج از آگاهان بپرسيد ج1 و2 ـ ترجمه استاد محمد جوادمهرى بنياد معارف اسلامى قم .د اهل سنت واقعى ج1 و2 ترجمه آقاى عباس على براتى بنيادمعارف اسلامى قم .ه اهل بيت كليد مشكلها ترجمه استاد محمد جواد مهرى بنيادمعارف اسلامى قم .و از خدا پروا كنيد ترجمه آقاى لطيف راشدى انتشارات قدس قم .2 ـ تلخيص , همانند اصل كتاب به زبان نويسنده اش يعنى ((دكترتيجانى )) مى باشد.3 ـ در پـاورقـى آدرس مـطـالب تلخيص شده آمده است كه جهت توضيح بيشتر مى توان به اصل كتاب ايشان مراجعه نمود.4 ـ آن مطالبى كه در پاورقى آمده توضيحات تلخيص كننده است .به اميد آن روزى كه تمامى پرده ها از چهره حق برداشته شود, تاهمگان از آن بهره مند گردد.حسين غفارى ساروى .شهر مقدس قم .خرداد ماه 1377 برابر با محرم الحرام1419 .خـداى جـهانيان را سپاس كه به انسان عقلى بخشيد تا گمانش را به يقين تبديل كند,ورسولانى فرستاد تا اورا از خواب غفلت بيدار نمايند وهرگز در عقيده اش ياران وخويشان وپدرانى كه بدون دليل وبرهان از گذشتگان پيروى مى كردند را تقليد ننمايد.ودرود وسـلام بر آقاى ما ((محمد بن عبداللّه )) و((اهل بيت پاكش )) وبر ياران گرامش ,آن يارانى كه اورا يارى وكمك نمودند ودين را تغيير ندادند, ودرود بر پيروان آنها تا روزرستاخيز.خدايا از من بپذير كه تو شنوا ودانائى .محمد تيجانى تونسى .فصل اول :گذرى كوتاه بر زندگى امده سـالـه بـودم كـه زيـر نـظر معلم قرآن نيمى از كتاب خدارا حفظ كرده بودم , پدرم در شبهاى مـاه مـبـارك رمـضان مرا به مسجد برد وبه نمازگزاران معرفى كرد واستادم دو يا سه شب امامت جماعت را برعهده من گذاشت .آن روزهـا وشهرتها كه آوازه اش به كل شهر رسيد هرگز فراموش نمى شود, به اضافه افتخار به نام ((تـيـجـانـى )) كـه مـادرم به بركت سفر يكى ازفرزندان ((شيخ احمد تيجانى )) از ((الجزائر)) به ((قـفـصـه )) ((2)) واقامت در ميان خاندان ((سماوى )) بر من نهاده بود, چرا كه بيشتر اهالى شهر روش صـوفـيـگـرى ((تيجانى ))را براى خود اختيار نموده بودند, بسا پيرمردانى كه دست وسرم را مى بوسيدند ومرا از فيض بركات سرور ما ((شيخ ‌احمد تيجانى )) مى شمردند ((3)).حج بيت اللّههـجده ساله بودم كه جهت شركت در ((نخستين كنفرانس پيشاهنگى عربى واسلامى )) در ((مكه مـكـرمـه )) بـر گـزيـده شدم , احساس درونى ام قابل توصيف نيست , به هنگام ورود به خانه خدا اشـكـهايم سيل آسا مى ريخت , خودرا مشمول عنايات خاص الهى مى شمردم وبسيار نماز وسعى به جاى مى آوردم , آه چه منظره هائى كه هرگز زدوده نخواهد شد.بـسيارى از هيئتها آدرس مرا براى مكاتبه در خواست مى كردندوچه جوائز زيادى كه در مسابقات به دست آورده بودم !.در طى بيست وپنج روز اقامت در عربستان به عقايد ((وهابيت ))تمايل پيدا كردم وآرزو مى نمودم كه همه مسلمانان اين عقيده را داشته باشند.هـنـگـام بازگشت , لباس وعقال سعودى بر تن , با استقبال عظيمى در فرودگاه از جمله رهبران طريقت ((عيساوى )) و((تيجانى )) و((قادريان ))مواجه شدم كه با هلهله وتكبير مرا در خيابانهاى شهر مى گرداندند, چراكه تا آن روز هيچ حاجى به سن من نديده بودند.آن ايـام شـيرين ترين روزهاى عمرم بود كه همواره شخصيتهاوبزرگان به منزل ما مى آمدند, من هم بر اساس تعليم ((وهابيون )) مردم رااز بوسيدن ضريح ها ودست كشيدن بر چوبها منع مى كردم , واين كارراشرك مى شمردم .پـس از اين به مساجد مختلف جهت سخنرانى دعوت مى شدم وكلاسهاى درسم رونقى پيدا كرده , آوازه ام از شـهـر خـودم فراتر رفته بود, در اين ميان برخى طريقتهاى صوفيانه سعى در جذب من نمودندومرا به جلسات خود كشاندند.اينجا بود كه ميان دو خط متناقض متحير وگرفتار شده بودم :.يكى آئين ((صوفيان )) وتوسل به ((شيخ )).وديگرى آئين ((وهابيت )) كه اين توسلهارا شرك مى داند.سفر موفقيت آميزدر يـك تعطيلات تابستانى جهت ملاقاتى با برخى دوستان سفرى طولانى به ((ليبى )) و((مصر)) و((لبنان )) و((سوريه )) و((اردن ))و((عربستان ))را آغاز كردم , پس از چند روز اقامت در ((ليبى )) به ((مصر))رفتم وبا ((شيخ عبدالباسط عبدالصمد)) وبرخى علماى ((الازهر)) ملاقات نمودم , آنها از هـوش مـن وتوانم در حفظ آيات وروايات تعجب مى كردند وبه سخنرانى دعوتم نمودند وبه من پـيشنهاد اقامت در((الازهر)) را دادند, به علاوه موفق به ديدار پيراهن وآثار ديگرى ازپيامبر(ص ) گشتم كه آنهارا به هر كس نشان نمى دهند.آنـگـاه براى رفتن به ((بيروت )) سوار كشتى شدم , در درون كشتى بايك استاد دانشگاه عراقى به نـام ((مـنـعـم )) آشـنا شدم , با هم از وضعيت مسلمانان صحبت كرديم واز تفرق آنان كه منجر به شكست اعراب وپيروزى صهيونيستها شد ناليديم ,.من اضافه كردم كه جدا با اين تقسيم بنديهائى كه استعمار درميان ما ايجاد كرد تا به آسانى مارا به ذلـت واسـارت وا دارد مـخـالـفـم , حـتـى در ((قـاهـره )) وقتى در مسجد حنفى ها نماز خواندم ودسـتـهـايـم را روى هـم نـگـذاشـتـم چـون مـالكى ها به آن قائل نيستند به من گفتند: پس به مـسـجـدمـالـكـى ها برو, ناگهان استاد لبخندى زد وبه من گفت شيعه است , باشنيدن اين خبر سراسيمه به او گفتم : اگر مى دانستم شيعه اى هرگز با توصبحت نمى كردم .گفت : چرا؟.گـفتم : چون شما على را مى پرستيد وخداپرستانتان ((جبرئيل )) راخيانتكار مى دانند كه به جاى رساندن رسالت الهى به على آن را به محمدرسانده است .او بـا آرامـش بـراى مـن بـيـان كـرد كـه ايـن تهمتى بيش نيست وآنان معتقد به رسالت حضرت محمد(ص ) مى باشند, آنگاه از من دعوت كرد كه به ((عراق )) بروم تا بيشتر با شيعه آشنا شوم .گفتم : نه پول دارم نه ويزا.((منعم )) هزينه سفر وتهيه ويزاى مرا بر عهده گرفت ومن بعد ازيك شب تفكر وهيجان به عشق زيارت سرورم ((عبدالقادر گيلانى )) دربغداد ونيز ديدن آثار تمدن دوره ((هارون )) و((مامون )) به او جواب مثبت دادم .در طـول سـفـر بـه هنگام نماز اورا جلو انداختم تا ببينم چگونه نماز مى خواند, آنگاه خودم دوباره بـخـوانم , ولى او طورى آرام نمازخواند ودعا نمود كه نظرم برگشت , تا آنجا كه خيال كردم پشت سـر يـكـى از اصحاب با تقواى پيامبر(ص ) نماز خواندم , بعد از نماز آنقدر دعاكرد وبر پيامبر وآلش درود فرستاد واشك ريخت كه من تاكنون مانندآن را نديده بودم .به سوى ((عراق ))از ((لـبـنـان )) به ((دمشق )) واز آنجا به سوى ((بغداد)) حركت كرديم , درآنجا به منزلش رفتيم , خـانـواده اش بـه گـرمـى از من استقبال واحوالپرسى كردند, در طول سفر عزت نفس وپارسائى وكرامتى را در او ديدم كه قبلا از كسى نديده بودم واحساس كردم كه در منزل خودم مى باشم .دوسـتـم از ((عبدالقادر گيلانى )) پرسيد, گفتم : او مى گويد: ((مردم همه هفت بار گرداگرد خانه طواف مى كنند اما خانه گرداگرد خيمه من طواف مى نمايد)).شـب را خـوابـيدم وصبح با هم به حرم ((شيخ )) رفتيم , دوان دوان وارد حرم شدم وخرسند از اين افتخار بر دوستان وفاميلهايم در تونس كه من به آن درجه از مقام ومنزلت رسيده ام كه به بارگاه ((شيخ )) مشرف شده ام .از آنجا خارج شده پس از صرف ناهار دوستم مرا به سمت ((كاظمين )) برد, با تنف ر به آنها كه دور ضريح گشته , گريه وزارى مى كردند وبوسه مى زدند نگريستم , پس از خواندن فاتحه براى صاحب قبر گفتم :.((خدايا اگر اين ميت از مسلمين است پس تو اورا رحم كن )).پـيـرمردانى با عمامه هاى سياه وسفيد ومحاسن بلند كه آثارسجود بر پيشانى شان پيدا بود, تا وارد مى شدند بى اختيارمى گريستند.از خود پرسيدم : آيا اين همه اشكها دروغين است واينها خطاكارند؟!.دوستم از جهالت من نسبت به صاحب قبر, اما آشنائى وشيفتگى ام به ((عبدالقادر)) كه اورا ((ذريه رسول اللّه )) مى دانستم تعجب كرد وپس از فهماندن اين نكته كه ((عبدالقادر)) در قرنهاى ششم يا هفتم مى زيست ولى صاحب اين قبر در قرن دوم كه پس از چهار نيا نسبتش به پيامبر(ص ) مى رسد گفت : كداميك به رسول خدا نزديكترند, موسى بن جعفر يا ((عبدالقادر))؟!.آنـگاه با راهنمائى يك استاد تاريخ در دانشگاه به من فهماند كه ((عبدالقادر)) انسان پارسائى اهل ((گيلان )) منطقه اى در ايران است واصلاعرب نمى باشد ((4)).ترديداز ايـنـهـا شگفت زده شدم , چرا بدون اينكه اينان را بشناسم كينه شان را به دل دارم , من به قدرى مـجـذوب عـبـادتها, اخلاق واحترام آنها نسبت به علمايشان شدم كه آرزو مى كنم اى كاش مانند آنهابودم .هـرگـاه نام پيامبررا مى آورم با تمام وجود فرياد مى زنند ((اللهم صل على محمد وآل محمد)), با خـود مـى گـويـم : شـايـد ظـاهـر بـاشد, اماوقتى كتابهايشان را ورق زدم آنقدر احترام نسبت به پـيـامـبر(ص ) ديدم كه در كتابهاى خودمان نديدم , چرا كه آنها معتقد به عصمت آن حضرت حتى قبل از بعثت هستند اما ما خير, بلكه اشتباهات فراوانى را براى اوثابت مى كنيم .روزى بـه دوسـتـم اعـتـراض كـردم كـه چـرا شـما بر حضرت على كرم اللّه وجهه سلام وصلوات مى فرستيد؟.او در پـاسـخ گـفـت : اولا مـفـسرين شيعه وسنى متفق القولند كه پس از نزول آيه صلوات ((5)) اصحاب از كيفيت آن سؤال كردند, حضرت فرمود:.((بـگوئيد: اللهم صل على محمد ؤال محمد كما صليت على ابراهيم ؤال ابراهيم في العالمين انك حميد مجيد ((6)) , وهرگز بر من صلوات ناقص نفرستيد)).ثانيا ((امام شافعى )) در مورد صلوات بر اهل بيت شعرسروده است ((7)).وثـالـثـا ((امـام بـخـارى )) در صحيحش مى گويد: ((على (ع ))) ((8)) ونيزمى گويد: ((على بن الحسين (ع ) مارا حديث كرد)) ((9)).كـتـاب صـحـيـح ((بـخـارى ))را نـگاه كردم ديدم سخنانش صحيح است واتفاقا در مصر به چاپ رسيده است .مسافرت به ((نجف ))دوسـتـم روزى مـارا به ((كوفه )) واز آنجا به ((نجف )) آرامگاه امام على بن ابى طالب برد, حرمى شـبـيـه حـرم مـوسـى كاظم داشت , او مرا به مسجدى در گوشه حرم برد كه كودكانى سيزده تا شانزده ساله عمامه برسر مشغول مباحثه بودند, يكى از آنها از من پرسيد: تو اهل كجا هستى ؟.گفتم : ((تونس )).گفت : مذهب تو چيست ؟.گفتم : ((مالكى )).گفت : آيا مذهب ((جعفرى )) را مى شناسى ؟.گفتم : اين اسم جديد ديگر چيست ؟! نه جانم !.گـفـت : مـذهـب ((جـعـفـرى )) حقيقت اسلام است , آيا نمى دانى كه ((ابوحنيفه )) شاگرد امام صادق است ومى گويد: ((اگر آن دو سال (شاگردى )نبود نعمان هلاك مى شد)).خـدارا شـكـر كـردم كه او استاد ((امام مالك )) نبود لذا گفتم : ما((مالكى )) هستيم و((حنفى )) نمى باشيم .گـفـت : ((احـمـد بـن حنبل )) از ((شافعى )) گرفته , ((شافعى )) از ((مالك )),((مالك )) از ((ابو حنيفه )) و((ابو حنيفه )) هم از امام صادق (ع ), بنابر اين همه شاگردان جعفر بن محمد(ع ) هستند.از ايـن كـودك تـعـجب كردم كه مانند يك استاد با شاگردش سخن مى گويد, خودرا در برابرش ناتوان يافتم , هر سؤالى كه كرد در برابرش عاجز شدم , پرسيد: از كه تقليد مى كنى ؟.گفتم : ((امام مالك )).گفت : چگونه از مرده تقليد مى كنى ؟ اگر سؤالى داشته باشى اوپاسخت مى دهد؟!.گفتم : امام شما هم كه چهارده قرن قبل مرده است !.آنها همه با هم گفتند: ما از ((آقاى خوئى )) تقليد مى كنيم .اينجا بود كه براى خلاصى از آنان بحث را عوض كرده ازجمعيت ((نجف )), فاصله اش با ((بغداد)) و پـرسـيـدم ولى در درون احساس شكست نمودم واقرار داشتم كه آن همه شخصيت وعزت كه در ((مصر))بر آن سوار شدم در اينجا در اثر ملاقات با اين كودكان دود شد واز بين رفت .ديدار با آقاى ((خوئى ))بـه هـمـراه دوستم به ملاقات آقاى ((خوئى )) رفتيم , پس ازاحوالپرسى با ايشان تفكرات خويش را نسبت به شيعيان ابرازداشتم .((سـيد)) گفت : ما شهادت مى دهيم كه جز ((اللّه )) خدائى نيست و((محمد)) رسول خداست كه درود خدا بر او وآل پاكش وشهادت مى دهيم به اينكه ((على )) بنده اى از بندگان خداست آن روز كـه جـبرئيل برمحمد نازل شد او چهل ساله بود اما على كودك شش يا هفت ساله ,چگونه جبرئيل اشتباه مى كند وبين آن دو فرق نمى گذارد؟.من اظهار نياز به كتاب كردم ولى با توجه به سفر طولانى خصوصا ((عربستان )) نمى توانستم آنهارا باخود حمل كنم , ((سيد)) آدرس مرا گرفت تا كتابهاى مورد نيازم را برايم تهيه وارسال كند, آنگاه بابوسيدن دستش از او خدا حافظى كردم .ملاقات با ((سيدمحمد باقر صدر))بـه مـلاقات ((سيد محمد باقر صدر)) هم رفتيم كه خيلى خوش آمدگفت ومرا كنار خود نشاند, نـمـاز ظـهر وعصررا به امامت او خوانديم ,احساس مى كردم در كنار اصحاب بزرگوار پيامبر قرار گـرفـتـه ام , چـرا كـه نـمـاز هـمراه با دعا وحمد وثناى پروردگار وصلوات وسلام بر محمدوآل طاهرينش بود.بـعـد از نـماز مردم عادى از ((سيد)) سؤالاتى مى كردند وعلماى شيعه از ((حجاز)), ((بحرين )), ((قـطـر)), ((امـارات )), ((لبنان )), ((سوريه )),((ايران )), ((افغانستان )), ((تركيه )) و((افريقا)) با ((سيد)) سخن مى گفتند.من چهار روز با ((سيد)) بودم وگفتگوهائى با او كردم , از جمله :.درباره شهادت به ولى خدا بودن على , در نماز پرسيدم ,گفت :.((اين شهادت جز نماز نيست ولى براى مقابله با كسانى كه حضرت را سالهاى سال لعنت مى كردند مستحب است گفته شود,همچنانكه شهادت به بهشت وجهنم ومعاد نيز مستحب مى باشد)).از عزادارى وگريه شيعيان بر حسين بن على رضى اللّه عنه پرسيدم , گفت :.((ايـنها كه بر سيدالشهدا گريه مى كنند مصيبت امام حسين را بادل وجان ديده اند, وانگهى خود حضرت رسول بر فرزندش حسين گريه كرد و((جبرئيل )) از گريه آن حضرت گريه كرد)).ـ از روش ((صوفيان )) پرسيدم , به اختصار پاسخ داد:.((تـربيت نفس وزهد در لذتهاى دنيائى از مزاياى آنهاست , اماكناره گيرى از زندگى , از كارهاى منفى آنان مى باشد)).شك وسرگردانىاز روزى كـه مـن وارد عـراق شـدم هـرگـز نامى از سرورمان ((ابوبكرصديق )) و((عمر فاروق )) نشنيده ام حال آنكه نامهائى به گوشم مى خوردكه از نظر من كاملا بيگانه اند, مثل دوازده امام .ايـنـهـا مـى گـويـنـد رسـول خدا قبل از رحلت , امام على را جانشين خود قرار داده است , ولى آيا مـمـكن است مسلمانان واصحاب گرامى پيامبر كه پس از او از تمامى مردم برترند با هم توطئه اى ضد امام على كرم اللّه وجهه بكنند؟!.هـمان اصحابى كه در يارى اسلام از فرزندان وپدران وخانواده هاى خويش گذشتند وبراى اجراى دسـتـورات پـيـامـبـر از هـم پـيـشـى مـى گرفتند, چگونه وقتى خود به جايگاه خلافت رسيدند فرمان رسول اللّه را ناديده گرفتند وطمع مقام ديدگانشان را پوشاند.ايـن بود كه در شك وسرگردانى ماندم , شكى كه علماى شيعه درذهنم ايجاد كردند, شك نسبت بـه صـحابه رسول اللّه (ص ) كه نزد شيعيان در اين سطح پائين قرار دارند, اين شك آغاز سستى در عـقـايـد گـذشـتـه واقرار به اين بود كه در پشت پرده امورى هست كه تا آنهارا بر طرف نكنيم به حقيقت دست نمى يابيم .سفر به ((كربلا))با دوستم ((منعم )) به ((كربلا)) مسافرت كرديم , در آنجا به مصيبت سرورمان حسين پى بردم .سـخنرانان را ديدم كه با بازگو كردن فاجعه ((كربلا)) احساسات مردم را بر مى انگيزند وآنان را به نـالـه وشـيون وا مى دارند, من هم گريستم وگريستم , آنقدر گريستم كه گوئى سالها غصه در گلويم مانده بود واكنون منفجر شد.احساس كردم كه پيش از اين در صف دشمنان حسين بودم واكنون منقلب شده در گروه يارانش قرار گرفتم , در همان لحظات سخنران داستان ((حر))را بررسى كرد:.اسب خودرا به سوى حسين حركت داد وگريه كنان عرض كرد:.((اى فرزند رسول خدا آيا توبه اى برايم هست ؟)).ديـگـر نـتوانستم طاقت بياورم , شيون كنان خودرا بر زمين افكندم , گويا خود ((حر)) هستم واز حسين مى خواهيم كه :.((اى فرزند رسول خدا آيا توبه اى برايم هست ؟ يابن رسول اللّه ,از من درگذر ومرا ببخش )).بر اثر صداى واعظ, گريه وشيون مردم بلند شد, دوستم همچون مادرى مرا در بغل گرفت و ((يا حسين , يا حسين )) مى گفت :.از او خـواسـتم كه داستان شهادت امام حسين (ع ) را برايم تكراركند, چرا كه پيرمردانمان تاكنون مـى گـفـتـنـد: منافقين ودشمنان اسلام ,همانهائى كه ((عمر)) و((عثمان )) و((على ))را به قتل رساندند ((حسين ))را نيزكشتند.مـا تـا كنون ((عاشورا))را عيد مى دانستيم وجشن مى گرفتيم غذاهاى خوشمزه مى پختيم وبراى كودكان شيرينى واسباب بازى مى خريديم .وعـلـمـاى مـا روايـتـهايى را در فضليت روز عاشورا وبركات آن نقل مى كردند, راستى كه شگفت آوراست .خداحافظى از ((عراق ))پـس از ملاقات با شيعيان شك ودودلى بر من مستولى شد, شايدحرف اينها حق باشد, چرا تحقيق نكنم , خداوند مى فرمايد:.(الذين يستمعون القول فيتبعون احسنه اولئك الذين هداهم اللّه واولئك هم اولوا الا لب اب ) ((10)).يـعـنـى : ((آنـهـا كـه سـخن را مى شنوند وبهترينش را بر مى گزينند, آنهاكسانى هستند كه خدا هدايتشان كرده وآنها همان اهل خرد هستند)).با اين قصد, خود ودوستان شيعه عراقى را وعده ديدار ديگردارم وبوسه زنان از آنها جدا شدم .((عـراق ))را بعد از بيست روز ترك كردم در حالى كه از فراق دلهائى كه شيفته شان شدم , دلهائى كه به محبت ((اهل بيت )) مى تپد,اندوهگين گشتم وروبه سوى ((حجاز)) كردم .سفر به ((حجاز))در ((جـده )) دوسـتم ((بشير))را ملاقات كرده , داستان كشف جديدم در ((عراق ))را با او در ميان گذاشتم .او گفت : اينها پيرامون قبرها نماز مى خوانند, در ((بقيع )) گريه ونوحه سرائى مى كنند, بر قطعه سنگى سجده مى نمايند, بر سر قبر((حمزه )) گريه وزارى راه مى اندازند و.از خـود پـرسـيـدم : آيـا ايـن اسـتدلال براى تكفير كسى كه شهادتين بر زبان جارى مى كند, نماز مى خواند, روزه مى گيرد, زكات مى دهدوحج مى رود كافى است ؟.در ((مـكه )) با حضرت ((ابراهيم ))(ع ) درد دلها كردم , به ((مدينه ))آمدم , مامور سعودى در كنار قـبر پيامبر(ص ) و((ابوبكر)) و((عمر)) بر من نهيبى زد ومرا راند, به خود گفتم : مگر ممكن است پيامبر مثل سايرمردگان مرده باشد؟ پس چرا در نمازهايمان خطاب به اومى گوئيم :.((السلام عليك ايها النبي ورحمة اللّه وبركاته ))؟.بـه ((بقيع )) رفتم , پيرمردى شروع به نماز كرد, به سجده رفت ,ناگهان سربازى با پوتينش چنان لگدى به او زد كه وارونه شد واز هوش رفت , به اين كار اعتراض كردم , ديدم زائران مى گويند: چرا كنار قبرهانماز مى خواند؟.گـفـتم : اگر اين عمل حرام است , چرا ميليونها حاجى وزائر كنارقبر پيامبر و((ابوبكر)) و((عمر)) نماز مى خوانند؟ وآيا با اين خشونت بايداز آن جلوگيرى كنيم يا با نرمى وملاطفت ؟.كـيـنه وخشمم نسبت به آنها خيلى بيشتر شد, به خانه رفتم وداستان را براى ميزبان تعريف كرده , گفتم : من دارم از ((وهابيت )) بيزارمى شوم وبه ((شيعيان )) تمايل پيدا مى كنم , چهره اش درهم شد وگفت :ديگر چنين سخنى را تكرار نكن .صبح كه شد ترسيدم او از سازمان امنيت باشد لذا از خانه بيرون رفتم وديگر بازنگشتم .در حـرم شـريـف نـبـوى قاضى ((مدينه )) مشغول تفسير قرآن بود,پس از پايان درس از او درباره ((اهل البيت )) در آيه تطهير ((11)) پرسيدم ,گفت : مقصود زنان پيامبراست , گفتم : علماى شيعه مى گويند: آيه به على وفاطمه وحسن وحسين اختصاص دارد, چون اول آيه كه خطاب به همسران پيامبراست با صيغه هاى مؤنث آمده ولى آيه تطهير با صيغه مذكر.عـينكش را بالا زد وگفت : از اين افكار زهر آلود بترس , شيعيان طبق هواى خودشان آيات قرآن را تاويل مى كنند!!.بازگشت به وطناز ((مـديـنه )) به ((اردن )) از آنجا به ((سوريه )) وسپس به ((لبنان )) رفتم ,در طول سفر ديدم به هـمـان مقدار كه نسبت به ((وهابيت )) تنفر وانزجارپيدا مى كنم نسبت به ((شيعه )) ميل ومحبت وعلاقه دارم , خداى سبحان را سپاس گفتم واز او خواستم راه حق را به من بنماياند.بـه وطـن بـازگشتم , ديدم قبل از من كتابهاى زيادى از ((نجف )) به آنجا رسيده است , خوشحال شـدم وبـعـد از استراحت شروع به خواندن آنها كردم , خصوصا كتاب ((المراجعات )) كه گمشده خـودرا در آن يـافـتم ,چرا كه گفتگوئى است بين دو روحانى از دو مذهب , تا رسيدم به حادثه روز ((پـنـج شـنبه )) ((12)) , باور نمى كردم كه سرورمان ((عمر)) به پيامبر اعتراض كند ولى روايت از ((بـخـارى )) و((مـسـلـم )) بـود, بـه پـايتخت رفته آن دو كتاب وكتابهاى ديگرى خريدم , در راه صفحاتش را ورق زدم با تعجب ديدم صحيح است !.در طـول تـحـقـيـق با خود پيمان بستم كه احاديث مورد اتفاق شيعه وسنى را بپذيرم وبا اين مبنا پژوهش را آغاز كردم ((13)).
    شناسنامه كتاب
    دكتر محمد تيجانى تونسى .چكيده انديشه ها.(خلاصه اى از شش كتاب دكتر تيجانى ).به كوشش .حسين غفارى ساروى .بنياد معارف اسلامى قم .سخن ناشر
    ضـرورت حـفـظ وحدت ميان مسلمين وايستادگى آنان در برابردشمنان بر هيچ عاقلى پوشيده نـيست , همچنانكه آشنائى هر مسلمان باآئين فكرى وعقيدتى خويش نيز از ضروريات است , تا قول احسن رابيابد وبشارت الهى را شامل گردد.بر اهل دانش پوشيده نيست كه تشنگى جهان بشريت نسبت به حقايق در عصر حاضر اگر بى نظير نـبـاشـد كم نظيراست , كه ساخت وسايل ارتباطى سريع از يك سوى وظهور جمهورى اسلامى به عـنوان نظامى كه براساس دين مدعى تامين سعادت دنيائى واخروى بشراست از سوى ديگر بر اين تـشـنـگى افزوده است , در اين ميان , كنجكاوى نسبت به مذهب تشيع خود جايگاهى ويژه دارد كه حـق جـويانى چون دكتر محمد تيجانى سماوى , صالح وردانى , شيخ معتصم سيد احمد وباتحقيق وجـسـتـجـو وميزان قرار دادن عقل وكتاب وسنت به اين نتيجه رسيده اند كه تنها گروه بر حق ونجات يافته شيعه دوازده امامى است وبس .اين سيراب گشته هاى زمزم زلال اهل بيت در اين رابطه كتابهاتاليف كرده اند كه به زبان فارسى نيز ترجمه , وتوسط اين مركز منتشرشده است .در اين ميان آثار دكتر تيجانى جايگاه ويژه اى دارد وبسيارعميقتر از ديگران به بررسى عقائد شيعه وسنى وانتخاب عقيده صحيح كه جز عقيده شيعه نيست پرداخته است .از آنجا كه بسيارى از حق جويان توان مطالعه تمامى آثار ايشان را ندارند ودر عين حال نمى خواهند از شـيـريـنى ولذت آن بى بهره باشنداين نوشتار كه توسط فاضل گرامى جناب آقاى غفارى تهيه شده را به عنوان تلخيص آثار ايشان تقديم مى داريم .بنياد معارف اسلامى ـ قم .مقدمه
    ((انما بد وقوع الفتن اهوا تتبع واحكام تبتدع , يخالف فيهاكتاب اللّه , ويتولى عليها رجال رجالا على غـيـر دين اللّه , فلوان الباطل خ لص من مزاج الحق لم يخف على المرتادين , ولو ان الحق خلص من لـبس الباطل انقطعت عنه السن المعاندين , ولكن يؤخذ من هذا ضغث ومن هذا ضغث , فيمزجان , فهنالك يستولي الشيطان على اوليائه , وينجو الذين سبقت لهم من اللّه الحسنى )) ((1)) .يـعنى : ((همانا آغاز پيدايش فتنه ها پيروى از هوسها وآئينهاى اختراعى است كه منجر به مخالفت با كـتـاب خـدا مى گردد, وبر اساس آنها بر خلاف آئين الهى مردانى برگرده مردان ديگر حكومتى (باطل )پيدا مى كنند.اگـر بـاطل از حق كاملا جدا مى گشت بر طالبان مخفى نمى ماند,واگر حق نيز از پوشش باطل خلاصى مى يافت زبان معاندان از آن قطع مى گرديد (كه بيهوده ادعاى حق نكنند) ولى بخشى از حـق وبـخشى ازباطل گرفته , با هم مخلوط مى شوند كه ثمره اش چيرگى شيطان بردوستانش , ونجات آنها كه مورد رحمت واحسان الهى واقع گرديده اندخواهد بود)).اگـر بگوئيم بزرگترين فتنه تاريخ بشريت همان انحراف از مسيراسلام ناب محمدى (ص ) پس از رحـلـت جـانگداز آن حضرت بودسخن گزافى نگفته ايم , كه حوادث بعدى از هجوم به بيت وحى گـرفـته ,تا شهادت امير مؤمنان (ع ) وواقعه جانگداز كربلا و وتا انحراف وبدبختى وتفرقه وخوارى امـروز مـسـلـمين , همه وهمه ميوه هاى تلخ ‌شجره خبيثه اى بود كه در آن روز كاشته شد وبعدها توسط ((بنى اميه ))و((بنى عباس )) و آبيارى گشت .شـايد عامه مسلمانان ساده وفريب خورده حاضر در ((سقيفه )) اگرمى دانستند ثمره كارشان اين خواهد شد هرگز به آن تن نمى دادند.هـواهـاى نـفسانى وبدعتهاى شيطانى كه در آن روز بر خلاف آئين وسنت الهى علم شده وپيروى گـرديـده انـد نـتـيـجه اش استيلا وچيرگى شياطين در طول تاريخ , غير از مدت كوتاه حكومت اميرالمؤمنين وفرزند پاكش (ع ) كه آن هم توام با سلطه شيطانى ((معاويه )) بر بخشى ازپيكره عالم اسلام بود شد.در ايـن ميان معدود انسانهاى خدائى بنا به توصيف امير كلام عليه الصلاة والسلام : ((الذين سبقت لهم من اللّه الحسنى )) بودند كه طريق نجات را يافتند وبدون هيچگونه شك وترديدى در آن گام نـهادند, ازجمله اين افراد بنده پاك خدا ((دكتر محمد تيجانى سماوى ))است كه هرمسلمان اهل مطالعه خواه شيعه وخواه سنى اورا مى شناسد وتاثير بيان گرم والهى اش را در جان خود مى يابد.هـمـانـطـور كـه خـواهيد خواند او در سفرى با يك ((شيعه عراقى ))آشنا مى شود وبا مسافرت به ((عـراق )) بـه مـذهـب تـشـيـع متمايل مى گرددوبا مطالعه وتحقيق بالاخره آن را براى خود بر مـى گـزيـنـد, آنـگـاه كـتـابـهائى از سرگذشت خود گرفته تا بررسى آئينهاى هر دو مذهب بر اسـاس آيات قرآن وروايات واخبارى كه اهل سنت آن را نقل كرده اند به رشته تحرير در مى آورد, كه برخى از اين كتابها تا كنون به بيست زبان ترجمه ,ودر تيراژهاى بالائى به چاپ رسيده است .از آنجا كه بسيارى از علاقه مندان به مطالعه كتابهاى ايشان ,خصوصا جوانان مشتاق به فهم ودرك آئيـن حـق , وزدودن شـبـهـات تـرديـد نـسـبت به مذهب تشيع , فرصت مطالعه تمامى كتابهاى ايـشـان راندارند, واز طرفى برخى از مباحث در چند كتاب ايشان تكرار شده ,وبرخى ديگر در چند كتاب به صورت پراكنده آمده , اين كتاب به منظور تلخيص آثار ايشان تاليف گرديده است كه قبل از آغاز توجه شمارا به چند نكته جلب مى كنيم :.1 ـ كتابهائى كه مورد تلخيص قرار گرفته اند عبارتنداز:.الف آنگاه هدايت شدم ـ ترجمه استاد محمد جواد مهرى ـ بنيادمعارف اسلامى قم .ب همراه با راستگويان ـ ترجمه استاد محمد جواد مهرى بنيادمعارف اسلامى قم .ج از آگاهان بپرسيد ج1 و2 ـ ترجمه استاد محمد جوادمهرى بنياد معارف اسلامى قم .د اهل سنت واقعى ج1 و2 ترجمه آقاى عباس على براتى بنيادمعارف اسلامى قم .ه اهل بيت كليد مشكلها ترجمه استاد محمد جواد مهرى بنيادمعارف اسلامى قم .و از خدا پروا كنيد ترجمه آقاى لطيف راشدى انتشارات قدس قم .2 ـ تلخيص , همانند اصل كتاب به زبان نويسنده اش يعنى ((دكترتيجانى )) مى باشد.3 ـ در پـاورقـى آدرس مـطـالب تلخيص شده آمده است كه جهت توضيح بيشتر مى توان به اصل كتاب ايشان مراجعه نمود.4 ـ آن مطالبى كه در پاورقى آمده توضيحات تلخيص كننده است .به اميد آن روزى كه تمامى پرده ها از چهره حق برداشته شود, تاهمگان از آن بهره مند گردد.حسين غفارى ساروى .شهر مقدس قم .خرداد ماه 1377 برابر با محرم الحرام1419 .خـداى جـهانيان را سپاس كه به انسان عقلى بخشيد تا گمانش را به يقين تبديل كند,ورسولانى فرستاد تا اورا از خواب غفلت بيدار نمايند وهرگز در عقيده اش ياران وخويشان وپدرانى كه بدون دليل وبرهان از گذشتگان پيروى مى كردند را تقليد ننمايد.ودرود وسـلام بر آقاى ما ((محمد بن عبداللّه )) و((اهل بيت پاكش )) وبر ياران گرامش ,آن يارانى كه اورا يارى وكمك نمودند ودين را تغيير ندادند, ودرود بر پيروان آنها تا روزرستاخيز.خدايا از من بپذير كه تو شنوا ودانائى .محمد تيجانى تونسى .فصل اول :گذرى كوتاه بر زندگى ام
    ده سـالـه بـودم كـه زيـر نـظر معلم قرآن نيمى از كتاب خدارا حفظ كرده بودم , پدرم در شبهاى مـاه مـبـارك رمـضان مرا به مسجد برد وبه نمازگزاران معرفى كرد واستادم دو يا سه شب امامت جماعت را برعهده من گذاشت .آن روزهـا وشهرتها كه آوازه اش به كل شهر رسيد هرگز فراموش نمى شود, به اضافه افتخار به نام ((تـيـجـانـى )) كـه مـادرم به بركت سفر يكى ازفرزندان ((شيخ احمد تيجانى )) از ((الجزائر)) به ((قـفـصـه )) ((2)) واقامت در ميان خاندان ((سماوى )) بر من نهاده بود, چرا كه بيشتر اهالى شهر روش صـوفـيـگـرى ((تيجانى ))را براى خود اختيار نموده بودند, بسا پيرمردانى كه دست وسرم را مى بوسيدند ومرا از فيض بركات سرور ما ((شيخ ‌احمد تيجانى )) مى شمردند ((3)).حج بيت اللّه
    هـجده ساله بودم كه جهت شركت در ((نخستين كنفرانس پيشاهنگى عربى واسلامى )) در ((مكه مـكـرمـه )) بـر گـزيـده شدم , احساس درونى ام قابل توصيف نيست , به هنگام ورود به خانه خدا اشـكـهايم سيل آسا مى ريخت , خودرا مشمول عنايات خاص الهى مى شمردم وبسيار نماز وسعى به جاى مى آوردم , آه چه منظره هائى كه هرگز زدوده نخواهد شد.بـسيارى از هيئتها آدرس مرا براى مكاتبه در خواست مى كردندوچه جوائز زيادى كه در مسابقات به دست آورده بودم !.در طى بيست وپنج روز اقامت در عربستان به عقايد ((وهابيت ))تمايل پيدا كردم وآرزو مى نمودم كه همه مسلمانان اين عقيده را داشته باشند.هـنـگـام بازگشت , لباس وعقال سعودى بر تن , با استقبال عظيمى در فرودگاه از جمله رهبران طريقت ((عيساوى )) و((تيجانى )) و((قادريان ))مواجه شدم كه با هلهله وتكبير مرا در خيابانهاى شهر مى گرداندند, چراكه تا آن روز هيچ حاجى به سن من نديده بودند.آن ايـام شـيرين ترين روزهاى عمرم بود كه همواره شخصيتهاوبزرگان به منزل ما مى آمدند, من هم بر اساس تعليم ((وهابيون )) مردم رااز بوسيدن ضريح ها ودست كشيدن بر چوبها منع مى كردم , واين كارراشرك مى شمردم .پـس از اين به مساجد مختلف جهت سخنرانى دعوت مى شدم وكلاسهاى درسم رونقى پيدا كرده , آوازه ام از شـهـر خـودم فراتر رفته بود, در اين ميان برخى طريقتهاى صوفيانه سعى در جذب من نمودندومرا به جلسات خود كشاندند.اينجا بود كه ميان دو خط متناقض متحير وگرفتار شده بودم :.يكى آئين ((صوفيان )) وتوسل به ((شيخ )).وديگرى آئين ((وهابيت )) كه اين توسلهارا شرك مى داند.سفر موفقيت آميز
    در يـك تعطيلات تابستانى جهت ملاقاتى با برخى دوستان سفرى طولانى به ((ليبى )) و((مصر)) و((لبنان )) و((سوريه )) و((اردن ))و((عربستان ))را آغاز كردم , پس از چند روز اقامت در ((ليبى )) به ((مصر))رفتم وبا ((شيخ عبدالباسط عبدالصمد)) وبرخى علماى ((الازهر)) ملاقات نمودم , آنها از هـوش مـن وتوانم در حفظ آيات وروايات تعجب مى كردند وبه سخنرانى دعوتم نمودند وبه من پـيشنهاد اقامت در((الازهر)) را دادند, به علاوه موفق به ديدار پيراهن وآثار ديگرى ازپيامبر(ص ) گشتم كه آنهارا به هر كس نشان نمى دهند.آنـگـاه براى رفتن به ((بيروت )) سوار كشتى شدم , در درون كشتى بايك استاد دانشگاه عراقى به نـام ((مـنـعـم )) آشـنا شدم , با هم از وضعيت مسلمانان صحبت كرديم واز تفرق آنان كه منجر به شكست اعراب وپيروزى صهيونيستها شد ناليديم ,.من اضافه كردم كه جدا با اين تقسيم بنديهائى كه استعمار درميان ما ايجاد كرد تا به آسانى مارا به ذلـت واسـارت وا دارد مـخـالـفـم , حـتـى در ((قـاهـره )) وقتى در مسجد حنفى ها نماز خواندم ودسـتـهـايـم را روى هـم نـگـذاشـتـم چـون مـالكى ها به آن قائل نيستند به من گفتند: پس به مـسـجـدمـالـكـى ها برو, ناگهان استاد لبخندى زد وبه من گفت شيعه است , باشنيدن اين خبر سراسيمه به او گفتم : اگر مى دانستم شيعه اى هرگز با توصبحت نمى كردم .گفت : چرا؟.گـفتم : چون شما على را مى پرستيد وخداپرستانتان ((جبرئيل )) راخيانتكار مى دانند كه به جاى رساندن رسالت الهى به على آن را به محمدرسانده است .او بـا آرامـش بـراى مـن بـيـان كـرد كـه ايـن تهمتى بيش نيست وآنان معتقد به رسالت حضرت محمد(ص ) مى باشند, آنگاه از من دعوت كرد كه به ((عراق )) بروم تا بيشتر با شيعه آشنا شوم .گفتم : نه پول دارم نه ويزا.((منعم )) هزينه سفر وتهيه ويزاى مرا بر عهده گرفت ومن بعد ازيك شب تفكر وهيجان به عشق زيارت سرورم ((عبدالقادر گيلانى )) دربغداد ونيز ديدن آثار تمدن دوره ((هارون )) و((مامون )) به او جواب مثبت دادم .در طـول سـفـر بـه هنگام نماز اورا جلو انداختم تا ببينم چگونه نماز مى خواند, آنگاه خودم دوباره بـخـوانم , ولى او طورى آرام نمازخواند ودعا نمود كه نظرم برگشت , تا آنجا كه خيال كردم پشت سـر يـكـى از اصحاب با تقواى پيامبر(ص ) نماز خواندم , بعد از نماز آنقدر دعاكرد وبر پيامبر وآلش درود فرستاد واشك ريخت كه من تاكنون مانندآن را نديده بودم .به سوى ((عراق ))
    از ((لـبـنـان )) به ((دمشق )) واز آنجا به سوى ((بغداد)) حركت كرديم , درآنجا به منزلش رفتيم , خـانـواده اش بـه گـرمـى از من استقبال واحوالپرسى كردند, در طول سفر عزت نفس وپارسائى وكرامتى را در او ديدم كه قبلا از كسى نديده بودم واحساس كردم كه در منزل خودم مى باشم .دوسـتـم از ((عبدالقادر گيلانى )) پرسيد, گفتم : او مى گويد: ((مردم همه هفت بار گرداگرد خانه طواف مى كنند اما خانه گرداگرد خيمه من طواف مى نمايد)).شـب را خـوابـيدم وصبح با هم به حرم ((شيخ )) رفتيم , دوان دوان وارد حرم شدم وخرسند از اين افتخار بر دوستان وفاميلهايم در تونس كه من به آن درجه از مقام ومنزلت رسيده ام كه به بارگاه ((شيخ )) مشرف شده ام .از آنجا خارج شده پس از صرف ناهار دوستم مرا به سمت ((كاظمين )) برد, با تنف ر به آنها كه دور ضريح گشته , گريه وزارى مى كردند وبوسه مى زدند نگريستم , پس از خواندن فاتحه براى صاحب قبر گفتم :.((خدايا اگر اين ميت از مسلمين است پس تو اورا رحم كن )).پـيـرمردانى با عمامه هاى سياه وسفيد ومحاسن بلند كه آثارسجود بر پيشانى شان پيدا بود, تا وارد مى شدند بى اختيارمى گريستند.از خود پرسيدم : آيا اين همه اشكها دروغين است واينها خطاكارند؟!.دوستم از جهالت من نسبت به صاحب قبر, اما آشنائى وشيفتگى ام به ((عبدالقادر)) كه اورا ((ذريه رسول اللّه )) مى دانستم تعجب كرد وپس از فهماندن اين نكته كه ((عبدالقادر)) در قرنهاى ششم يا هفتم مى زيست ولى صاحب اين قبر در قرن دوم كه پس از چهار نيا نسبتش به پيامبر(ص ) مى رسد گفت : كداميك به رسول خدا نزديكترند, موسى بن جعفر يا ((عبدالقادر))؟!.آنـگاه با راهنمائى يك استاد تاريخ در دانشگاه به من فهماند كه ((عبدالقادر)) انسان پارسائى اهل ((گيلان )) منطقه اى در ايران است واصلاعرب نمى باشد ((4)).ترديد
    از ايـنـهـا شگفت زده شدم , چرا بدون اينكه اينان را بشناسم كينه شان را به دل دارم , من به قدرى مـجـذوب عـبـادتها, اخلاق واحترام آنها نسبت به علمايشان شدم كه آرزو مى كنم اى كاش مانند آنهابودم .هـرگـاه نام پيامبررا مى آورم با تمام وجود فرياد مى زنند ((اللهم صل على محمد وآل محمد)), با خـود مـى گـويـم : شـايـد ظـاهـر بـاشد, اماوقتى كتابهايشان را ورق زدم آنقدر احترام نسبت به پـيـامـبر(ص ) ديدم كه در كتابهاى خودمان نديدم , چرا كه آنها معتقد به عصمت آن حضرت حتى قبل از بعثت هستند اما ما خير, بلكه اشتباهات فراوانى را براى اوثابت مى كنيم .روزى بـه دوسـتـم اعـتـراض كـردم كـه چـرا شـما بر حضرت على كرم اللّه وجهه سلام وصلوات مى فرستيد؟.او در پـاسـخ گـفـت : اولا مـفـسرين شيعه وسنى متفق القولند كه پس از نزول آيه صلوات ((5)) اصحاب از كيفيت آن سؤال كردند, حضرت فرمود:.((بـگوئيد: اللهم صل على محمد ؤال محمد كما صليت على ابراهيم ؤال ابراهيم في العالمين انك حميد مجيد ((6)) , وهرگز بر من صلوات ناقص نفرستيد)).ثانيا ((امام شافعى )) در مورد صلوات بر اهل بيت شعرسروده است ((7)).وثـالـثـا ((امـام بـخـارى )) در صحيحش مى گويد: ((على (ع ))) ((8)) ونيزمى گويد: ((على بن الحسين (ع ) مارا حديث كرد)) ((9)).كـتـاب صـحـيـح ((بـخـارى ))را نـگاه كردم ديدم سخنانش صحيح است واتفاقا در مصر به چاپ رسيده است .مسافرت به ((نجف ))
    دوسـتـم روزى مـارا به ((كوفه )) واز آنجا به ((نجف )) آرامگاه امام على بن ابى طالب برد, حرمى شـبـيـه حـرم مـوسـى كاظم داشت , او مرا به مسجدى در گوشه حرم برد كه كودكانى سيزده تا شانزده ساله عمامه برسر مشغول مباحثه بودند, يكى از آنها از من پرسيد: تو اهل كجا هستى ؟.گفتم : ((تونس )).گفت : مذهب تو چيست ؟.گفتم : ((مالكى )).گفت : آيا مذهب ((جعفرى )) را مى شناسى ؟.گفتم : اين اسم جديد ديگر چيست ؟! نه جانم !.گـفـت : مـذهـب ((جـعـفـرى )) حقيقت اسلام است , آيا نمى دانى كه ((ابوحنيفه )) شاگرد امام صادق است ومى گويد: ((اگر آن دو سال (شاگردى )نبود نعمان هلاك مى شد)).خـدارا شـكـر كـردم كه او استاد ((امام مالك )) نبود لذا گفتم : ما((مالكى )) هستيم و((حنفى )) نمى باشيم .گـفـت : ((احـمـد بـن حنبل )) از ((شافعى )) گرفته , ((شافعى )) از ((مالك )),((مالك )) از ((ابو حنيفه )) و((ابو حنيفه )) هم از امام صادق (ع ), بنابر اين همه شاگردان جعفر بن محمد(ع ) هستند.از ايـن كـودك تـعـجب كردم كه مانند يك استاد با شاگردش سخن مى گويد, خودرا در برابرش ناتوان يافتم , هر سؤالى كه كرد در برابرش عاجز شدم , پرسيد: از كه تقليد مى كنى ؟.گفتم : ((امام مالك )).گفت : چگونه از مرده تقليد مى كنى ؟ اگر سؤالى داشته باشى اوپاسخت مى دهد؟!.گفتم : امام شما هم كه چهارده قرن قبل مرده است !.آنها همه با هم گفتند: ما از ((آقاى خوئى )) تقليد مى كنيم .اينجا بود كه براى خلاصى از آنان بحث را عوض كرده ازجمعيت ((نجف )), فاصله اش با ((بغداد)) و پـرسـيـدم ولى در درون احساس شكست نمودم واقرار داشتم كه آن همه شخصيت وعزت كه در ((مصر))بر آن سوار شدم در اينجا در اثر ملاقات با اين كودكان دود شد واز بين رفت .ديدار با آقاى ((خوئى ))
    بـه هـمـراه دوستم به ملاقات آقاى ((خوئى )) رفتيم , پس ازاحوالپرسى با ايشان تفكرات خويش را نسبت به شيعيان ابرازداشتم .((سـيد)) گفت : ما شهادت مى دهيم كه جز ((اللّه )) خدائى نيست و((محمد)) رسول خداست كه درود خدا بر او وآل پاكش وشهادت مى دهيم به اينكه ((على )) بنده اى از بندگان خداست آن روز كـه جـبرئيل برمحمد نازل شد او چهل ساله بود اما على كودك شش يا هفت ساله ,چگونه جبرئيل اشتباه مى كند وبين آن دو فرق نمى گذارد؟.من اظهار نياز به كتاب كردم ولى با توجه به سفر طولانى خصوصا ((عربستان )) نمى توانستم آنهارا باخود حمل كنم , ((سيد)) آدرس مرا گرفت تا كتابهاى مورد نيازم را برايم تهيه وارسال كند, آنگاه بابوسيدن دستش از او خدا حافظى كردم .ملاقات با ((سيدمحمد باقر صدر))
    بـه مـلاقات ((سيد محمد باقر صدر)) هم رفتيم كه خيلى خوش آمدگفت ومرا كنار خود نشاند, نـمـاز ظـهر وعصررا به امامت او خوانديم ,احساس مى كردم در كنار اصحاب بزرگوار پيامبر قرار گـرفـتـه ام , چـرا كـه نـمـاز هـمراه با دعا وحمد وثناى پروردگار وصلوات وسلام بر محمدوآل طاهرينش بود.بـعـد از نـماز مردم عادى از ((سيد)) سؤالاتى مى كردند وعلماى شيعه از ((حجاز)), ((بحرين )), ((قـطـر)), ((امـارات )), ((لبنان )), ((سوريه )),((ايران )), ((افغانستان )), ((تركيه )) و((افريقا)) با ((سيد)) سخن مى گفتند.من چهار روز با ((سيد)) بودم وگفتگوهائى با او كردم , از جمله :.درباره شهادت به ولى خدا بودن على , در نماز پرسيدم ,گفت :.((اين شهادت جز نماز نيست ولى براى مقابله با كسانى كه حضرت را سالهاى سال لعنت مى كردند مستحب است گفته شود,همچنانكه شهادت به بهشت وجهنم ومعاد نيز مستحب مى باشد)).از عزادارى وگريه شيعيان بر حسين بن على رضى اللّه عنه پرسيدم , گفت :.((ايـنها كه بر سيدالشهدا گريه مى كنند مصيبت امام حسين را بادل وجان ديده اند, وانگهى خود حضرت رسول بر فرزندش حسين گريه كرد و((جبرئيل )) از گريه آن حضرت گريه كرد)).ـ از روش ((صوفيان )) پرسيدم , به اختصار پاسخ داد:.((تـربيت نفس وزهد در لذتهاى دنيائى از مزاياى آنهاست , اماكناره گيرى از زندگى , از كارهاى منفى آنان مى باشد)).شك وسرگردانى
    از روزى كـه مـن وارد عـراق شـدم هـرگـز نامى از سرورمان ((ابوبكرصديق )) و((عمر فاروق )) نشنيده ام حال آنكه نامهائى به گوشم مى خوردكه از نظر من كاملا بيگانه اند, مثل دوازده امام .ايـنـهـا مـى گـويـنـد رسـول خدا قبل از رحلت , امام على را جانشين خود قرار داده است , ولى آيا مـمـكن است مسلمانان واصحاب گرامى پيامبر كه پس از او از تمامى مردم برترند با هم توطئه اى ضد امام على كرم اللّه وجهه بكنند؟!.هـمان اصحابى كه در يارى اسلام از فرزندان وپدران وخانواده هاى خويش گذشتند وبراى اجراى دسـتـورات پـيـامـبـر از هـم پـيـشـى مـى گرفتند, چگونه وقتى خود به جايگاه خلافت رسيدند فرمان رسول اللّه را ناديده گرفتند وطمع مقام ديدگانشان را پوشاند.ايـن بود كه در شك وسرگردانى ماندم , شكى كه علماى شيعه درذهنم ايجاد كردند, شك نسبت بـه صـحابه رسول اللّه (ص ) كه نزد شيعيان در اين سطح پائين قرار دارند, اين شك آغاز سستى در عـقـايـد گـذشـتـه واقرار به اين بود كه در پشت پرده امورى هست كه تا آنهارا بر طرف نكنيم به حقيقت دست نمى يابيم .سفر به ((كربلا))
    با دوستم ((منعم )) به ((كربلا)) مسافرت كرديم , در آنجا به مصيبت سرورمان حسين پى بردم .سـخنرانان را ديدم كه با بازگو كردن فاجعه ((كربلا)) احساسات مردم را بر مى انگيزند وآنان را به نـالـه وشـيون وا مى دارند, من هم گريستم وگريستم , آنقدر گريستم كه گوئى سالها غصه در گلويم مانده بود واكنون منفجر شد.احساس كردم كه پيش از اين در صف دشمنان حسين بودم واكنون منقلب شده در گروه يارانش قرار گرفتم , در همان لحظات سخنران داستان ((حر))را بررسى كرد:.اسب خودرا به سوى حسين حركت داد وگريه كنان عرض كرد:.((اى فرزند رسول خدا آيا توبه اى برايم هست ؟)).ديـگـر نـتوانستم طاقت بياورم , شيون كنان خودرا بر زمين افكندم , گويا خود ((حر)) هستم واز حسين مى خواهيم كه :.((اى فرزند رسول خدا آيا توبه اى برايم هست ؟ يابن رسول اللّه ,از من درگذر ومرا ببخش )).بر اثر صداى واعظ, گريه وشيون مردم بلند شد, دوستم همچون مادرى مرا در بغل گرفت و ((يا حسين , يا حسين )) مى گفت :.از او خـواسـتم كه داستان شهادت امام حسين (ع ) را برايم تكراركند, چرا كه پيرمردانمان تاكنون مـى گـفـتـنـد: منافقين ودشمنان اسلام ,همانهائى كه ((عمر)) و((عثمان )) و((على ))را به قتل رساندند ((حسين ))را نيزكشتند.مـا تـا كنون ((عاشورا))را عيد مى دانستيم وجشن مى گرفتيم غذاهاى خوشمزه مى پختيم وبراى كودكان شيرينى واسباب بازى مى خريديم .وعـلـمـاى مـا روايـتـهايى را در فضليت روز عاشورا وبركات آن نقل مى كردند, راستى كه شگفت آوراست .خداحافظى از ((عراق ))
    پـس از ملاقات با شيعيان شك ودودلى بر من مستولى شد, شايدحرف اينها حق باشد, چرا تحقيق نكنم , خداوند مى فرمايد:.(الذين يستمعون القول فيتبعون احسنه اولئك الذين هداهم اللّه واولئك هم اولوا الا لب اب ) ((10)).يـعـنـى : ((آنـهـا كـه سـخن را مى شنوند وبهترينش را بر مى گزينند, آنهاكسانى هستند كه خدا هدايتشان كرده وآنها همان اهل خرد هستند)).با اين قصد, خود ودوستان شيعه عراقى را وعده ديدار ديگردارم وبوسه زنان از آنها جدا شدم .((عـراق ))را بعد از بيست روز ترك كردم در حالى كه از فراق دلهائى كه شيفته شان شدم , دلهائى كه به محبت ((اهل بيت )) مى تپد,اندوهگين گشتم وروبه سوى ((حجاز)) كردم .سفر به ((حجاز))
    در ((جـده )) دوسـتم ((بشير))را ملاقات كرده , داستان كشف جديدم در ((عراق ))را با او در ميان گذاشتم .او گفت : اينها پيرامون قبرها نماز مى خوانند, در ((بقيع )) گريه ونوحه سرائى مى كنند, بر قطعه سنگى سجده مى نمايند, بر سر قبر((حمزه )) گريه وزارى راه مى اندازند و.از خـود پـرسـيـدم : آيـا ايـن اسـتدلال براى تكفير كسى كه شهادتين بر زبان جارى مى كند, نماز مى خواند, روزه مى گيرد, زكات مى دهدوحج مى رود كافى است ؟.در ((مـكه )) با حضرت ((ابراهيم ))(ع ) درد دلها كردم , به ((مدينه ))آمدم , مامور سعودى در كنار قـبر پيامبر(ص ) و((ابوبكر)) و((عمر)) بر من نهيبى زد ومرا راند, به خود گفتم : مگر ممكن است پيامبر مثل سايرمردگان مرده باشد؟ پس چرا در نمازهايمان خطاب به اومى گوئيم :.((السلام عليك ايها النبي ورحمة اللّه وبركاته ))؟.بـه ((بقيع )) رفتم , پيرمردى شروع به نماز كرد, به سجده رفت ,ناگهان سربازى با پوتينش چنان لگدى به او زد كه وارونه شد واز هوش رفت , به اين كار اعتراض كردم , ديدم زائران مى گويند: چرا كنار قبرهانماز مى خواند؟.گـفـتم : اگر اين عمل حرام است , چرا ميليونها حاجى وزائر كنارقبر پيامبر و((ابوبكر)) و((عمر)) نماز مى خوانند؟ وآيا با اين خشونت بايداز آن جلوگيرى كنيم يا با نرمى وملاطفت ؟.كـيـنه وخشمم نسبت به آنها خيلى بيشتر شد, به خانه رفتم وداستان را براى ميزبان تعريف كرده , گفتم : من دارم از ((وهابيت )) بيزارمى شوم وبه ((شيعيان )) تمايل پيدا مى كنم , چهره اش درهم شد وگفت :ديگر چنين سخنى را تكرار نكن .صبح كه شد ترسيدم او از سازمان امنيت باشد لذا از خانه بيرون رفتم وديگر بازنگشتم .در حـرم شـريـف نـبـوى قاضى ((مدينه )) مشغول تفسير قرآن بود,پس از پايان درس از او درباره ((اهل البيت )) در آيه تطهير ((11)) پرسيدم ,گفت : مقصود زنان پيامبراست , گفتم : علماى شيعه مى گويند: آيه به على وفاطمه وحسن وحسين اختصاص دارد, چون اول آيه كه خطاب به همسران پيامبراست با صيغه هاى مؤنث آمده ولى آيه تطهير با صيغه مذكر.عـينكش را بالا زد وگفت : از اين افكار زهر آلود بترس , شيعيان طبق هواى خودشان آيات قرآن را تاويل مى كنند!!.بازگشت به وطن
    از ((مـديـنه )) به ((اردن )) از آنجا به ((سوريه )) وسپس به ((لبنان )) رفتم ,در طول سفر ديدم به هـمـان مقدار كه نسبت به ((وهابيت )) تنفر وانزجارپيدا مى كنم نسبت به ((شيعه )) ميل ومحبت وعلاقه دارم , خداى سبحان را سپاس گفتم واز او خواستم راه حق را به من بنماياند.بـه وطـن بـازگشتم , ديدم قبل از من كتابهاى زيادى از ((نجف )) به آنجا رسيده است , خوشحال شـدم وبـعـد از استراحت شروع به خواندن آنها كردم , خصوصا كتاب ((المراجعات )) كه گمشده خـودرا در آن يـافـتم ,چرا كه گفتگوئى است بين دو روحانى از دو مذهب , تا رسيدم به حادثه روز ((پـنـج شـنبه )) ((12)) , باور نمى كردم كه سرورمان ((عمر)) به پيامبر اعتراض كند ولى روايت از ((بـخـارى )) و((مـسـلـم )) بـود, بـه پـايتخت رفته آن دو كتاب وكتابهاى ديگرى خريدم , در راه صفحاتش را ورق زدم با تعجب ديدم صحيح است !.در طـول تـحـقـيـق با خود پيمان بستم كه احاديث مورد اتفاق شيعه وسنى را بپذيرم وبا اين مبنا پژوهش را آغاز كردم ((

     


    شناسنامه

    كتاب دكتر محمد تيجانى تونسى .چكيده انديشه ها.(خلاصه اى از شش كتاب دكتر تيجانى ).به كوشش .حسين غفارى ساروى .بنياد معارف اسلامى قم .سخن ناشرضـرورت حـفـظ وحدت ميان مسلمين وايستادگى آنان در برابردشمنان بر هيچ عاقلى پوشيده نـيست , همچنانكه آشنائى هر مسلمان باآئين فكرى وعقيدتى خويش نيز از ضروريات است , تا قول احسن رابيابد وبشارت الهى را شامل گردد.بر اهل دانش پوشيده نيست كه تشنگى جهان بشريت نسبت به حقايق در عصر حاضر اگر بى نظير نـبـاشـد كم نظيراست , كه ساخت وسايل ارتباطى سريع از يك سوى وظهور جمهورى اسلامى به عـنوان نظامى كه براساس دين مدعى تامين سعادت دنيائى واخروى بشراست از سوى ديگر بر اين تـشـنـگى افزوده است , در اين ميان , كنجكاوى نسبت به مذهب تشيع خود جايگاهى ويژه دارد كه حـق جـويانى چون دكتر محمد تيجانى سماوى , صالح وردانى , شيخ معتصم سيد احمد وباتحقيق وجـسـتـجـو وميزان قرار دادن عقل وكتاب وسنت به اين نتيجه رسيده اند كه تنها گروه بر حق ونجات يافته شيعه دوازده امامى است وبس .اين سيراب گشته هاى زمزم زلال اهل بيت در اين رابطه كتابهاتاليف كرده اند كه به زبان فارسى نيز ترجمه , وتوسط اين مركز منتشرشده است .در اين ميان آثار دكتر تيجانى جايگاه ويژه اى دارد وبسيارعميقتر از ديگران به بررسى عقائد شيعه وسنى وانتخاب عقيده صحيح كه جز عقيده شيعه نيست پرداخته است .از آنجا كه بسيارى از حق جويان توان مطالعه تمامى آثار ايشان را ندارند ودر عين حال نمى خواهند از شـيـريـنى ولذت آن بى بهره باشنداين نوشتار كه توسط فاضل گرامى جناب آقاى غفارى تهيه شده را به عنوان تلخيص آثار ايشان تقديم مى داريم .بنياد معارف اسلامى ـ قم .مقدمه((انما بد وقوع الفتن اهوا تتبع واحكام تبتدع , يخالف فيهاكتاب اللّه , ويتولى عليها رجال رجالا على غـيـر دين اللّه , فلوان الباطل خ لص من مزاج الحق لم يخف على المرتادين , ولو ان الحق خلص من لـبس الباطل انقطعت عنه السن المعاندين , ولكن يؤخذ من هذا ضغث ومن هذا ضغث , فيمزجان , فهنالك يستولي الشيطان على اوليائه , وينجو الذين سبقت لهم من اللّه الحسنى )) ((1)) .يـعنى : ((همانا آغاز پيدايش فتنه ها پيروى از هوسها وآئينهاى اختراعى است كه منجر به مخالفت با كـتـاب خـدا مى گردد, وبر اساس آنها بر خلاف آئين الهى مردانى برگرده مردان ديگر حكومتى (باطل )پيدا مى كنند.اگـر بـاطل از حق كاملا جدا مى گشت بر طالبان مخفى نمى ماند,واگر حق نيز از پوشش باطل خلاصى مى يافت زبان معاندان از آن قطع مى گرديد (كه بيهوده ادعاى حق نكنند) ولى بخشى از حـق وبـخشى ازباطل گرفته , با هم مخلوط مى شوند كه ثمره اش چيرگى شيطان بردوستانش , ونجات آنها كه مورد رحمت واحسان الهى واقع گرديده اندخواهد بود)).اگـر بگوئيم بزرگترين فتنه تاريخ بشريت همان انحراف از مسيراسلام ناب محمدى (ص ) پس از رحـلـت جـانگداز آن حضرت بودسخن گزافى نگفته ايم , كه حوادث بعدى از هجوم به بيت وحى گـرفـته ,تا شهادت امير مؤمنان (ع ) وواقعه جانگداز كربلا و وتا انحراف وبدبختى وتفرقه وخوارى امـروز مـسـلـمين , همه وهمه ميوه هاى تلخ ‌شجره خبيثه اى بود كه در آن روز كاشته شد وبعدها توسط ((بنى اميه ))و((بنى عباس )) و آبيارى گشت .شـايد عامه مسلمانان ساده وفريب خورده حاضر در ((سقيفه )) اگرمى دانستند ثمره كارشان اين خواهد شد هرگز به آن تن نمى دادند.هـواهـاى نـفسانى وبدعتهاى شيطانى كه در آن روز بر خلاف آئين وسنت الهى علم شده وپيروى گـرديـده انـد نـتـيـجه اش استيلا وچيرگى شياطين در طول تاريخ , غير از مدت كوتاه حكومت اميرالمؤمنين وفرزند پاكش (ع ) كه آن هم توام با سلطه شيطانى ((معاويه )) بر بخشى ازپيكره عالم اسلام بود شد.در ايـن ميان معدود انسانهاى خدائى بنا به توصيف امير كلام عليه الصلاة والسلام : ((الذين سبقت لهم من اللّه الحسنى )) بودند كه طريق نجات را يافتند وبدون هيچگونه شك وترديدى در آن گام نـهادند, ازجمله اين افراد بنده پاك خدا ((دكتر محمد تيجانى سماوى ))است كه هرمسلمان اهل مطالعه خواه شيعه وخواه سنى اورا مى شناسد وتاثير بيان گرم والهى اش را در جان خود مى يابد.هـمـانـطـور كـه خـواهيد خواند او در سفرى با يك ((شيعه عراقى ))آشنا مى شود وبا مسافرت به ((عـراق )) بـه مـذهـب تـشـيـع متمايل مى گرددوبا مطالعه وتحقيق بالاخره آن را براى خود بر مـى گـزيـنـد, آنـگـاه كـتـابـهائى از سرگذشت خود گرفته تا بررسى آئينهاى هر دو مذهب بر اسـاس آيات قرآن وروايات واخبارى كه اهل سنت آن را نقل كرده اند به رشته تحرير در مى آورد, كه برخى از اين كتابها تا كنون به بيست زبان ترجمه ,ودر تيراژهاى بالائى به چاپ رسيده است .از آنجا كه بسيارى از علاقه مندان به مطالعه كتابهاى ايشان ,خصوصا جوانان مشتاق به فهم ودرك آئيـن حـق , وزدودن شـبـهـات تـرديـد نـسـبت به مذهب تشيع , فرصت مطالعه تمامى كتابهاى ايـشـان راندارند, واز طرفى برخى از مباحث در چند كتاب ايشان تكرار شده ,وبرخى ديگر در چند كتاب به صورت پراكنده آمده , اين كتاب به منظور تلخيص آثار ايشان تاليف گرديده است كه قبل از آغاز توجه شمارا به چند نكته جلب مى كنيم :.1 ـ كتابهائى كه مورد تلخيص قرار گرفته اند عبارتنداز:.الف آنگاه هدايت شدم ـ ترجمه استاد محمد جواد مهرى ـ بنيادمعارف اسلامى قم .ب همراه با راستگويان ـ ترجمه استاد محمد جواد مهرى بنيادمعارف اسلامى قم .ج از آگاهان بپرسيد ج1 و2 ـ ترجمه استاد محمد جوادمهرى بنياد معارف اسلامى قم .د اهل سنت واقعى ج1 و2 ترجمه آقاى عباس على براتى بنيادمعارف اسلامى قم .ه اهل بيت كليد مشكلها ترجمه استاد محمد جواد مهرى بنيادمعارف اسلامى قم .و از خدا پروا كنيد ترجمه آقاى لطيف راشدى انتشارات قدس قم .2 ـ تلخيص , همانند اصل كتاب به زبان نويسنده اش يعنى ((دكترتيجانى )) مى باشد.3 ـ در پـاورقـى آدرس مـطـالب تلخيص شده آمده است كه جهت توضيح بيشتر مى توان به اصل كتاب ايشان مراجعه نمود.4 ـ آن مطالبى كه در پاورقى آمده توضيحات تلخيص كننده است .به اميد آن روزى كه تمامى پرده ها از چهره حق برداشته شود, تاهمگان از آن بهره مند گردد.حسين غفارى ساروى .شهر مقدس قم .خرداد ماه 1377 برابر با محرم الحرام1419 .خـداى جـهانيان را سپاس كه به انسان عقلى بخشيد تا گمانش را به يقين تبديل كند,ورسولانى فرستاد تا اورا از خواب غفلت بيدار نمايند وهرگز در عقيده اش ياران وخويشان وپدرانى كه بدون دليل وبرهان از گذشتگان پيروى مى كردند را تقليد ننمايد.ودرود وسـلام بر آقاى ما ((محمد بن عبداللّه )) و((اهل بيت پاكش )) وبر ياران گرامش ,آن يارانى كه اورا يارى وكمك نمودند ودين را تغيير ندادند, ودرود بر پيروان آنها تا روزرستاخيز.خدايا از من بپذير كه تو شنوا ودانائى .محمد تيجانى تونسى .

    فصل اول :گذرى كوتاه بر زندگى ام

    ده سـالـه بـودم كـه زيـر نـظر معلم قرآن نيمى از كتاب خدارا حفظ كرده بودم , پدرم در شبهاى مـاه مـبـارك رمـضان مرا به مسجد برد وبه نمازگزاران معرفى كرد واستادم دو يا سه شب امامت جماعت را برعهده من گذاشت .آن روزهـا وشهرتها كه آوازه اش به كل شهر رسيد هرگز فراموش نمى شود, به اضافه افتخار به نام ((تـيـجـانـى )) كـه مـادرم به بركت سفر يكى ازفرزندان ((شيخ احمد تيجانى )) از ((الجزائر)) به ((قـفـصـه )) ((2)) واقامت در ميان خاندان ((سماوى )) بر من نهاده بود, چرا كه بيشتر اهالى شهر روش صـوفـيـگـرى ((تيجانى ))را براى خود اختيار نموده بودند, بسا پيرمردانى كه دست وسرم را مى بوسيدند ومرا از فيض بركات سرور ما ((شيخ ‌احمد تيجانى )) مى شمردند ((3)).

    حج بيت اللّه

    هـجده ساله بودم كه جهت شركت در ((نخستين كنفرانس پيشاهنگى عربى واسلامى )) در ((مكه مـكـرمـه )) بـر گـزيـده شدم , احساس درونى ام قابل توصيف نيست , به هنگام ورود به خانه خدا اشـكـهايم سيل آسا مى ريخت , خودرا مشمول عنايات خاص الهى مى شمردم وبسيار نماز وسعى به جاى مى آوردم , آه چه منظره هائى كه هرگز زدوده نخواهد شد.بـسيارى از هيئتها آدرس مرا براى مكاتبه در خواست مى كردندوچه جوائز زيادى كه در مسابقات به دست آورده بودم !.در طى بيست وپنج روز اقامت در عربستان به عقايد ((وهابيت ))تمايل پيدا كردم وآرزو مى نمودم كه همه مسلمانان اين عقيده را داشته باشند.هـنـگـام بازگشت , لباس وعقال سعودى بر تن , با استقبال عظيمى در فرودگاه از جمله رهبران طريقت ((عيساوى )) و((تيجانى )) و((قادريان ))مواجه شدم كه با هلهله وتكبير مرا در خيابانهاى شهر مى گرداندند, چراكه تا آن روز هيچ حاجى به سن من نديده بودند.آن ايـام شـيرين ترين روزهاى عمرم بود كه همواره شخصيتهاوبزرگان به منزل ما مى آمدند, من هم بر اساس تعليم ((وهابيون )) مردم رااز بوسيدن ضريح ها ودست كشيدن بر چوبها منع مى كردم , واين كارراشرك مى شمردم .پـس از اين به مساجد مختلف جهت سخنرانى دعوت مى شدم وكلاسهاى درسم رونقى پيدا كرده , آوازه ام از شـهـر خـودم فراتر رفته بود, در اين ميان برخى طريقتهاى صوفيانه سعى در جذب من نمودندومرا به جلسات خود كشاندند.اينجا بود كه ميان دو خط متناقض متحير وگرفتار شده بودم :.يكى آئين ((صوفيان )) وتوسل به ((شيخ )).وديگرى آئين ((وهابيت )) كه اين توسلهارا شرك مى داند.

    سفر موفقيت آميز

    در يـك تعطيلات تابستانى جهت ملاقاتى با برخى دوستان سفرى طولانى به ((ليبى )) و((مصر)) و((لبنان )) و((سوريه )) و((اردن ))و((عربستان ))را آغاز كردم , پس از چند روز اقامت در ((ليبى )) به ((مصر))رفتم وبا ((شيخ عبدالباسط عبدالصمد)) وبرخى علماى ((الازهر)) ملاقات نمودم , آنها از هـوش مـن وتوانم در حفظ آيات وروايات تعجب مى كردند وبه سخنرانى دعوتم نمودند وبه من پـيشنهاد اقامت در((الازهر)) را دادند, به علاوه موفق به ديدار پيراهن وآثار ديگرى ازپيامبر(ص ) گشتم كه آنهارا به هر كس نشان نمى دهند.آنـگـاه براى رفتن به ((بيروت )) سوار كشتى شدم , در درون كشتى بايك استاد دانشگاه عراقى به نـام ((مـنـعـم )) آشـنا شدم , با هم از وضعيت مسلمانان صحبت كرديم واز تفرق آنان كه منجر به شكست اعراب وپيروزى صهيونيستها شد ناليديم ,.من اضافه كردم كه جدا با اين تقسيم بنديهائى كه استعمار درميان ما ايجاد كرد تا به آسانى مارا به ذلـت واسـارت وا دارد مـخـالـفـم , حـتـى در ((قـاهـره )) وقتى در مسجد حنفى ها نماز خواندم ودسـتـهـايـم را روى هـم نـگـذاشـتـم چـون مـالكى ها به آن قائل نيستند به من گفتند: پس به مـسـجـدمـالـكـى ها برو, ناگهان استاد لبخندى زد وبه من گفت شيعه است , باشنيدن اين خبر سراسيمه به او گفتم : اگر مى دانستم شيعه اى هرگز با توصبحت نمى كردم .گفت : چرا؟.گـفتم : چون شما على را مى پرستيد وخداپرستانتان ((جبرئيل )) راخيانتكار مى دانند كه به جاى رساندن رسالت الهى به على آن را به محمدرسانده است .او بـا آرامـش بـراى مـن بـيـان كـرد كـه ايـن تهمتى بيش نيست وآنان معتقد به رسالت حضرت محمد(ص ) مى باشند, آنگاه از من دعوت كرد كه به ((عراق )) بروم تا بيشتر با شيعه آشنا شوم .گفتم : نه پول دارم نه ويزا.((منعم )) هزينه سفر وتهيه ويزاى مرا بر عهده گرفت ومن بعد ازيك شب تفكر وهيجان به عشق زيارت سرورم ((عبدالقادر گيلانى )) دربغداد ونيز ديدن آثار تمدن دوره ((هارون )) و((مامون )) به او جواب مثبت دادم .در طـول سـفـر بـه هنگام نماز اورا جلو انداختم تا ببينم چگونه نماز مى خواند, آنگاه خودم دوباره بـخـوانم , ولى او طورى آرام نمازخواند ودعا نمود كه نظرم برگشت , تا آنجا كه خيال كردم پشت سـر يـكـى از اصحاب با تقواى پيامبر(ص ) نماز خواندم , بعد از نماز آنقدر دعاكرد وبر پيامبر وآلش درود فرستاد واشك ريخت كه من تاكنون مانندآن را نديده بودم .

    به سوى ((عراق ))

    از ((لـبـنـان )) به ((دمشق )) واز آنجا به سوى ((بغداد)) حركت كرديم , درآنجا به منزلش رفتيم , خـانـواده اش بـه گـرمـى از من استقبال واحوالپرسى كردند, در طول سفر عزت نفس وپارسائى وكرامتى را در او ديدم كه قبلا از كسى نديده بودم واحساس كردم كه در منزل خودم مى باشم .دوسـتـم از ((عبدالقادر گيلانى )) پرسيد, گفتم : او مى گويد: ((مردم همه هفت بار گرداگرد خانه طواف مى كنند اما خانه گرداگرد خيمه من طواف مى نمايد)).شـب را خـوابـيدم وصبح با هم به حرم ((شيخ )) رفتيم , دوان دوان وارد حرم شدم وخرسند از اين افتخار بر دوستان وفاميلهايم در تونس كه من به آن درجه از مقام ومنزلت رسيده ام كه به بارگاه ((شيخ )) مشرف شده ام .از آنجا خارج شده پس از صرف ناهار دوستم مرا به سمت ((كاظمين )) برد, با تنفر به آنها كه دور ضريح گشته , گريه وزارى مى كردند وبوسه مى زدند نگريستم , پس از خواندن فاتحه براى صاحب قبر گفتم :.((خدايا اگر اين ميت از مسلمين است پس تو اورا رحم كن )).پـيـرمردانى با عمامه هاى سياه وسفيد ومحاسن بلند كه آثارسجود بر پيشانى شان پيدا بود, تا وارد مى شدند بى اختيارمى گريستند.از خود پرسيدم : آيا اين همه اشكها دروغين است واينها خطاكارند؟!.دوستم از جهالت من نسبت به صاحب قبر, اما آشنائى وشيفتگى ام به ((عبدالقادر)) كه اورا ((ذريه رسول اللّه )) مى دانستم تعجب كرد وپس از فهماندن اين نكته كه ((عبدالقادر)) در قرنهاى ششم يا هفتم مى زيست ولى صاحب اين قبر در قرن دوم كه پس از چهار نيا نسبتش به پيامبر(ص ) مى رسد گفت : كداميك به رسول خدا نزديكترند, موسى بن جعفر يا ((عبدالقادر))؟!.آنـگاه با راهنمائى يك استاد تاريخ در دانشگاه به من فهماند كه ((عبدالقادر)) انسان پارسائى اهل ((گيلان )) منطقه اى در ايران است واصلاعرب نمى باشد ((4)).

    ترديد

    از ايـنـهـا شگفت زده شدم , چرا بدون اينكه اينان را بشناسم كينه شان را به دل دارم , من به قدرى مـجـذوب عـبـادتها, اخلاق واحترام آنها نسبت به علمايشان شدم كه آرزو مى كنم اى كاش مانند آنهابودم .هـرگـاه نام پيامبررا مى آورم با تمام وجود فرياد مى زنند ((اللهم صل على محمد وآل محمد)), با خـود مـى گـويـم : شـايـد ظـاهـر بـاشد, اماوقتى كتابهايشان را ورق زدم آنقدر احترام نسبت به پـيـامـبر(ص ) ديدم كه در كتابهاى خودمان نديدم , چرا كه آنها معتقد به عصمت آن حضرت حتى قبل از بعثت هستند اما ما خير, بلكه اشتباهات فراوانى را براى اوثابت مى كنيم .روزى بـه دوسـتـم اعـتـراض كـردم كـه چـرا شـما بر حضرت على كرم اللّه وجهه سلام وصلوات مى فرستيد؟.او در پـاسـخ گـفـت : اولا مـفـسرين شيعه وسنى متفق القولند كه پس از نزول آيه صلوات ((5)) اصحاب از كيفيت آن سؤال كردند, حضرت فرمود:.((بـگوئيد: اللهم صل على محمد ؤال محمد كما صليت على ابراهيم ؤال ابراهيم في العالمين انك حميد مجيد ((6)) , وهرگز بر من صلوات ناقص نفرستيد)).ثانيا ((امام شافعى )) در مورد صلوات بر اهل بيت شعرسروده است ((7)).وثـالـثـا ((امـام بـخـارى )) در صحيحش مى گويد: ((على (ع ))) ((8)) ونيزمى گويد: ((على بن الحسين (ع ) مارا حديث كرد)) ((9)).كـتـاب صـحـيـح ((بـخـارى ))را نـگاه كردم ديدم سخنانش صحيح است واتفاقا در مصر به چاپ رسيده است .

    مسافرت به ((نجف ))

    دوسـتـم روزى مـارا به ((كوفه )) واز آنجا به ((نجف )) آرامگاه امام على بن ابى طالب برد, حرمى شـبـيـه حـرم مـوسـى كاظم داشت , او مرا به مسجدى در گوشه حرم برد كه كودكانى سيزده تا شانزده ساله عمامه برسر مشغول مباحثه بودند, يكى از آنها از من پرسيد: تو اهل كجا هستى ؟.گفتم : ((تونس )).گفت : مذهب تو چيست ؟.گفتم : ((مالكى )).گفت : آيا مذهب ((جعفرى )) را مى شناسى ؟.گفتم : اين اسم جديد ديگر چيست ؟! نه جانم !.گـفـت : مـذهـب ((جـعـفـرى )) حقيقت اسلام است , آيا نمى دانى كه ((ابوحنيفه )) شاگرد امام صادق است ومى گويد: ((اگر آن دو سال (شاگردى )نبود نعمان هلاك مى شد)).خـدارا شـكـر كـردم كه او استاد ((امام مالك )) نبود لذا گفتم : ما((مالكى )) هستيم و((حنفى )) نمى باشيم .گـفـت : ((احـمـد بـن حنبل )) از ((شافعى )) گرفته , ((شافعى )) از ((مالك )),((مالك )) از ((ابو حنيفه )) و((ابو حنيفه )) هم از امام صادق (ع ), بنابر اين همه شاگردان جعفر بن محمد(ع ) هستند.از ايـن كـودك تـعـجب كردم كه مانند يك استاد با شاگردش سخن مى گويد, خودرا در برابرش ناتوان يافتم , هر سؤالى كه كرد در برابرش عاجز شدم , پرسيد: از كه تقليد مى كنى ؟.گفتم : ((امام مالك )).گفت : چگونه از مرده تقليد مى كنى ؟ اگر سؤالى داشته باشى اوپاسخت مى دهد؟!.گفتم : امام شما هم كه چهارده قرن قبل مرده است !.آنها همه با هم گفتند: ما از ((آقاى خوئى )) تقليد مى كنيم .اينجا بود كه براى خلاصى از آنان بحث را عوض كرده ازجمعيت ((نجف )), فاصله اش با ((بغداد)) و پـرسـيـدم ولى در درون احساس شكست نمودم واقرار داشتم كه آن همه شخصيت وعزت كه در ((مصر))بر آن سوار شدم در اينجا در اثر ملاقات با اين كودكان دود شد واز بين رفت .

    ديدار با آقاى ((خوئى ))

    بـه هـمـراه دوستم به ملاقات آقاى ((خوئى )) رفتيم , پس ازاحوالپرسى با ايشان تفكرات خويش را نسبت به شيعيان ابرازداشتم .((سـيد)) گفت : ما شهادت مى دهيم كه جز ((اللّه )) خدائى نيست و((محمد)) رسول خداست كه درود خدا بر او وآل پاكش وشهادت مى دهيم به اينكه ((على )) بنده اى از بندگان خداست آن روز كـه جـبرئيل برمحمد نازل شد او چهل ساله بود اما على كودك شش يا هفت ساله ,چگونه جبرئيل اشتباه مى كند وبين آن دو فرق نمى گذارد؟.من اظهار نياز به كتاب كردم ولى با توجه به سفر طولانى خصوصا ((عربستان )) نمى توانستم آنهارا باخود حمل كنم , ((سيد)) آدرس مرا گرفت تا كتابهاى مورد نيازم را برايم تهيه وارسال كند, آنگاه بابوسيدن دستش از او خدا حافظى كردم .

    ملاقات با ((سيدمحمد باقر صدر))

    بـه مـلاقات ((سيد محمد باقر صدر)) هم رفتيم كه خيلى خوش آمدگفت ومرا كنار خود نشاند, نـمـاز ظـهر وعصررا به امامت او خوانديم ,احساس مى كردم در كنار اصحاب بزرگوار پيامبر قرار گـرفـتـه ام , چـرا كـه نـمـاز هـمراه با دعا وحمد وثناى پروردگار وصلوات وسلام بر محمدوآل طاهرينش بود.بـعـد از نـماز مردم عادى از ((سيد)) سؤالاتى مى كردند وعلماى شيعه از ((حجاز)), ((بحرين )), ((قـطـر)), ((امـارات )), ((لبنان )), ((سوريه )),((ايران )), ((افغانستان )), ((تركيه )) و((افريقا)) با ((سيد)) سخن مى گفتند.من چهار روز با ((سيد)) بودم وگفتگوهائى با او كردم , از جمله :.درباره شهادت به ولى خدا بودن على , در نماز پرسيدم ,گفت :.((اين شهادت جز نماز نيست ولى براى مقابله با كسانى كه حضرت را سالهاى سال لعنت مى كردند مستحب است گفته شود,همچنانكه شهادت به بهشت وجهنم ومعاد نيز مستحب مى باشد)).از عزادارى وگريه شيعيان بر حسين بن على رضى اللّه عنه پرسيدم , گفت :.((ايـنها كه بر سيدالشهدا گريه مى كنند مصيبت امام حسين را بادل وجان ديده اند, وانگهى خود حضرت رسول بر فرزندش حسين گريه كرد و((جبرئيل )) از گريه آن حضرت گريه كرد)).ـ از روش ((صوفيان )) پرسيدم , به اختصار پاسخ داد:.((تـربيت نفس وزهد در لذتهاى دنيائى از مزاياى آنهاست , اماكناره گيرى از زندگى , از كارهاى منفى آنان مى باشد)).

    شك وسرگردانى

    از روزى كـه مـن وارد عـراق شـدم هـرگـز نامى از سرورمان ((ابوبكرصديق )) و((عمر فاروق )) نشنيده ام حال آنكه نامهائى به گوشم مى خوردكه از نظر من كاملا بيگانه اند, مثل دوازده امام .ايـنـهـا مـى گـويـنـد رسـول خدا قبل از رحلت , امام على را جانشين خود قرار داده است , ولى آيا مـمـكن است مسلمانان واصحاب گرامى پيامبر كه پس از او از تمامى مردم برترند با هم توطئه اى ضد امام على كرم اللّه وجهه بكنند؟!.هـمان اصحابى كه در يارى اسلام از فرزندان وپدران وخانواده هاى خويش گذشتند وبراى اجراى دسـتـورات پـيـامـبـر از هـم پـيـشـى مـى گرفتند, چگونه وقتى خود به جايگاه خلافت رسيدند فرمان رسول اللّه را ناديده گرفتند وطمع مقام ديدگانشان را پوشاند.ايـن بود كه در شك وسرگردانى ماندم , شكى كه علماى شيعه درذهنم ايجاد كردند, شك نسبت بـه صـحابه رسول اللّه (ص ) كه نزد شيعيان در اين سطح پائين قرار دارند, اين شك آغاز سستى در عـقـايـد گـذشـتـه واقرار به اين بود كه در پشت پرده امورى هست كه تا آنهارا بر طرف نكنيم به حقيقت دست نمى يابيم .

    سفر به ((كربلا))

    با دوستم ((منعم )) به ((كربلا)) مسافرت كرديم , در آنجا به مصيبت سرورمان حسين پى بردم .سـخنرانان را ديدم كه با بازگو كردن فاجعه ((كربلا)) احساسات مردم را بر مى انگيزند وآنان را به نـالـه وشـيون وا مى دارند, من هم گريستم وگريستم , آنقدر گريستم كه گوئى سالها غصه در گلويم مانده بود واكنون منفجر شد.احساس كردم كه پيش از اين در صف دشمنان حسين بودم واكنون منقلب شده در گروه يارانش قرار گرفتم , در همان لحظات سخنران داستان ((حر))را بررسى كرد:.اسب خودرا به سوى حسين حركت داد وگريه كنان عرض كرد:.((اى فرزند رسول خدا آيا توبه اى برايم هست ؟)).ديـگـر نـتوانستم طاقت بياورم , شيون كنان خودرا بر زمين افكندم , گويا خود ((حر)) هستم واز حسين مى خواهيم كه :.((اى فرزند رسول خدا آيا توبه اى برايم هست ؟ يابن رسول اللّه ,از من درگذر ومرا ببخش )).بر اثر صداى واعظ, گريه وشيون مردم بلند شد, دوستم همچون مادرى مرا در بغل گرفت و ((يا حسين , يا حسين )) مى گفت :.از او خـواسـتم كه داستان شهادت امام حسين (ع ) را برايم تكراركند, چرا كه پيرمردانمان تاكنون مـى گـفـتـنـد: منافقين ودشمنان اسلام ,همانهائى كه ((عمر)) و((عثمان )) و((على ))را به قتل رساندند ((حسين ))را نيزكشتند.مـا تـا كنون ((عاشورا))را عيد مى دانستيم وجشن مى گرفتيم غذاهاى خوشمزه مى پختيم وبراى كودكان شيرينى واسباب بازى مى خريديم .وعـلـمـاى مـا روايـتـهايى را در فضليت روز عاشورا وبركات آن نقل مى كردند, راستى كه شگفت آوراست .

    خداحافظى از ((عراق ))

    پـس از ملاقات با شيعيان شك ودودلى بر من مستولى شد, شايدحرف اينها حق باشد, چرا تحقيق نكنم , خداوند مى فرمايد:.(الذين يستمعون القول فيتبعون احسنه اولئك الذين هداهم اللّه واولئك هم اولوا الا لب اب ) ((10)).يـعـنـى : ((آنـهـا كـه سـخن را مى شنوند وبهترينش را بر مى گزينند, آنهاكسانى هستند كه خدا هدايتشان كرده وآنها همان اهل خرد هستند)).با اين قصد, خود ودوستان شيعه عراقى را وعده ديدار ديگردارم وبوسه زنان از آنها جدا شدم .((عـراق ))را بعد از بيست روز ترك كردم در حالى كه از فراق دلهائى كه شيفته شان شدم , دلهائى كه به محبت ((اهل بيت )) مى تپد,اندوهگين گشتم وروبه سوى ((حجاز)) كردم .

    سفر به ((حجاز))

    در ((جـده )) دوسـتم ((بشير))را ملاقات كرده , داستان كشف جديدم در ((عراق ))را با او در ميان گذاشتم .او گفت : اينها پيرامون قبرها نماز مى خوانند, در ((بقيع )) گريه ونوحه سرائى مى كنند, بر قطعه سنگى سجده مى نمايند, بر سر قبر((حمزه )) گريه وزارى راه مى اندازند و.از خـود پـرسـيـدم : آيـا ايـن اسـتدلال براى تكفير كسى كه شهادتين بر زبان جارى مى كند, نماز مى خواند, روزه مى گيرد, زكات مى دهدوحج مى رود كافى است ؟.در ((مـكه )) با حضرت ((ابراهيم ))(ع ) درد دلها كردم , به ((مدينه ))آمدم , مامور سعودى در كنار قـبر پيامبر(ص ) و((ابوبكر)) و((عمر)) بر من نهيبى زد ومرا راند, به خود گفتم : مگر ممكن است پيامبر مثل سايرمردگان مرده باشد؟ پس چرا در نمازهايمان خطاب به اومى گوئيم :.((السلام عليك ايها النبي ورحمة اللّه وبركاته ))؟.بـه ((بقيع )) رفتم , پيرمردى شروع به نماز كرد, به سجده رفت ,ناگهان سربازى با پوتينش چنان لگدى به او زد كه وارونه شد واز هوش رفت , به اين كار اعتراض كردم , ديدم زائران مى گويند: چرا كنار قبرهانماز مى خواند؟.گـفـتم : اگر اين عمل حرام است , چرا ميليونها حاجى وزائر كنارقبر پيامبر و((ابوبكر)) و((عمر)) نماز مى خوانند؟ وآيا با اين خشونت بايداز آن جلوگيرى كنيم يا با نرمى وملاطفت ؟.كـيـنه وخشمم نسبت به آنها خيلى بيشتر شد, به خانه رفتم وداستان را براى ميزبان تعريف كرده , گفتم : من دارم از ((وهابيت )) بيزارمى شوم وبه ((شيعيان )) تمايل پيدا مى كنم , چهره اش درهم شد وگفت :ديگر چنين سخنى را تكرار نكن .صبح كه شد ترسيدم او از سازمان امنيت باشد لذا از خانه بيرون رفتم وديگر بازنگشتم .در حـرم شـريـف نـبـوى قاضى ((مدينه )) مشغول تفسير قرآن بود,پس از پايان درس از او درباره ((اهل البيت )) در آيه تطهير ((11)) پرسيدم ,گفت : مقصود زنان پيامبراست , گفتم : علماى شيعه مى گويند: آيه به على وفاطمه وحسن وحسين اختصاص دارد, چون اول آيه كه خطاب به همسران پيامبراست با صيغه هاى مؤنث آمده ولى آيه تطهير با صيغه مذكر.عـينكش را بالا زد وگفت : از اين افكار زهر آلود بترس , شيعيان طبق هواى خودشان آيات قرآن را تاويل مى كنند!!.

    بازگشت به وطن

    از ((مـديـنه )) به ((اردن )) از آنجا به ((سوريه )) وسپس به ((لبنان )) رفتم ,در طول سفر ديدم به هـمـان مقدار كه نسبت به ((وهابيت )) تنفر وانزجارپيدا مى كنم نسبت به ((شيعه )) ميل ومحبت وعلاقه دارم , خداى سبحان را سپاس گفتم واز او خواستم راه حق را به من بنماياند.بـه وطـن بـازگشتم , ديدم قبل از من كتابهاى زيادى از ((نجف )) به آنجا رسيده است , خوشحال شـدم وبـعـد از استراحت شروع به خواندن آنها كردم , خصوصا كتاب ((المراجعات )) كه گمشده خـودرا در آن يـافـتم ,چرا كه گفتگوئى است بين دو روحانى از دو مذهب , تا رسيدم به حادثه روز ((پـنـج شـنبه )) ((12)) , باور نمى كردم كه سرورمان ((عمر)) به پيامبر اعتراض كند ولى روايت از ((بـخـارى )) و((مـسـلـم )) بـود, بـه پـايتخت رفته آن دو كتاب وكتابهاى ديگرى خريدم , در راه صفحاتش را ورق زدم با تعجب ديدم صحيح است !.در طـول تـحـقـيـق با خود پيمان بستم كه احاديث مورد اتفاق شيعه وسنى را بپذيرم وبا اين مبنا پژوهش را آغاز كردم ((

    • تعداد رکورد ها : 6
    چکیده اندیشه ها
     
     
     
     
    تازه ترین ها
     
    سياست امام خامنه‌اي سياست الهي است «محمد تیجانی سماوی» اسلام‌پژوه شیعه تونسی، در 2 فوریه 1943 میلادی (1315) در شهر «قوضه» در جنوب تونس زاده شد. خانواده او اصالتاً از شهر «سماوه» عراق بودند که بعدها به تونس مهاجرت کردند. تحصیلات ابتدایی را در یکی از شعبه‌های دانشگاه زیتونه گذراند و پس از استقلال تونس و به مدارس فرانسوی عربی رفت و نهایتاً مدارج دبیرستان پیش‌دانشگاهی را گذراند. اقدامات تروريست‌هاي سوريه نتيجه فتواهاي وهابي است "محمد تیجانی سماوی» اسلام پژوه تونسی در گفت‌وگو با خبرنگار بین الملل خبرگزاری فارس درباره هتک حرمت مزار «حجر بن عدی» صحابه امام علی (ع) توسط افراد مسلح در سوریه گفت: این اقدام از افکار وهابی‌ها ریشه گرفته است، تاریخ وهابی‌ها مملو از این اقدامات است. دعاي روزانه ماه رمضان دعای روزانه ماه رمضان دعای روزانه ماه مبارک رمضان دعاى روز اول ماه مبارك رمضانبسم الله الرحمن الرحیم اللهمَ  اجْعلْ صِیامی فـیه صِیـام الصّائِمینَ وقیامی فیهِ قیامَ القائِمینَ ونَبّهْنی فیهِ عن نَومَةِ الغافِلینَ وهَبْ لی جُرمی فیهِ یا الهَ العالَمینَ واعْفُ عنّی یا ع... اعمال شب و روز نيمه شعبان اعمال شب و روز نیمه شعبان اعمال شب و روز نیمه شعبان دعا و نیایش شب نیمه شعبان، شب بسیار مباركى است. از امام جعفر صادق علیه السلام روایت است كه از امام محمدباقر علیه‌السلام در مورد فضیلت شب نیمه شعبان سؤال شد؛ امام فرمود آن شب بعد از لیلة القدر... امام خامنه اي رهبر بيداري اسلامي است مصاحبه با خبرگزاری مشرق تيجاني: امام خامنه‌اي رهبر بيداري اسلامي است  همه دانشمندان و علماي فرزانه اسلام كه اسلام صحيح و قرآني و اسلام بر پايه سنت نبوي را نمايندگي مي‌كنند، بر اين مسئله اتفاق نظر دارند كه رهبري امت اسلامي با اي... بايد جهانيان را با فرهنگ و معارف غدير هرچه بيشتر آشنا كرد بايد جهانيان را با فرهنگ و معارف غدير هرچه بيشتر آشنا کرد استاد دانشگاه سوربون فرانسه گفت: بايد جهانيان را با معارف بسيار پربار اهل بيت(ع) و از جمله فرهنگ و معارف غدير هرچه بيشتر آشنا کرد. "دکتر محمد تيجاني سماوي" روز سه شنبه در ادامه همايش چهار روزه "غدير محور وحدت مسلمين" در مشهد افزود: بايد با بهره ... محمد(ص) و على(ع) از ديدگاه شيعيان به ويژه ايرانيان محمد(ص) و على(ع) از ديدگاه شيعيان به ويژه ايرانيان پرسش: آيا حقيقت دارد كه شيعيان و مخصوصاً ايرانيان على(عليه السلام) را بالاتر از پيامبر خدا(صلى الله عليه وآله)مى دانند و حتى او را خدا مى خوانند!؟ و نيز برخى معتقدند كه جبرئيل اشتباهاً وحى را به محمد(صلى الله عليه وآله) نازل كرده، در صورتى كه ماموريت جبرئيل، رساندن وحى به على(عليه السلام) بوده است؟ دلايل توجه ويژه ى ايرانيان به تشيع دلايل توجه ويژه ى ايرانيان به تشيع پرسش: چرا ايرانيان توجه خاصى به تشيع دارند؟ پاسخ: بعد از فتح ايران به دست قواى مسلمين، ايرانيان آزادى نسبى داشتند و اكراه و اجبارى هم در پذيرش دين مقدس اسلام نداشتند. ولى بر اثر معاشرت با مسلمين، به حقانيت اسلام پى بردند و دين چندين هزار ساله خود را، ناقص تشخيص داده و به اسلام گرويدند...... قدمت شيعه از زمان پيغمبر گرامى اسلام(ص) قدمت شيعه از زمان پيغمبر گرامى اسلام(ص) آيا مذهب شيعه يك مذهب سياسى است كه به دست عبدالله بن سباى يهودى در زمان عثمان ـ خليفه سوم ـ ابداع شد، سپس ايرانيان كه با عربها سابقه بدى داشتند با اين سلاح در مقابل اعراب مسلمان ايستادند. آنگاه تشيع در زمان ديالمه تقويت گرديد و سپس در زمان صفويه مذهب رسمى ايران شد. در صورتى كه در زمان نبى مكرم اسلام(صلى الله عليه وآله) نامى از شيعه وجود نداشته است؟ پاسخ: اولاً بايد گفت كه از ديد شيعيان، عبدالله بن سبأ(1) يك يهودى و ملعون است و در اخبار شيعه از وى مذمت بسيار شده است. ثانياً شيعه يك حزب سياسى نيست كه در زمان خلافت عثمان درست شده باشد، بلكه...... اذكار ماه شعبان اذکار ماه شعبان در کل این ماه هزار بار ذکر « لا اِلهَ اِلا اللهُ وَلا نَعْبُدُ اِلاّ اِیّاهُ مُخْلِصینَ لَهُ الدّینَ وَ لَوُ كَرِهَ الْمُشْرِكُونَ » را كه ثواب بسیار دارد؛ گفته شود. هر روز هفتاد مرتبه ذکر « اَسْتَغْفِرُاللهَ الَّذى لا اِلهَ اِلاّ هُوَ الرَّحْمنُ الرَّحیمُ الْحَىُّ الْقَیّوُمُ وَ اَتُوبُ اِلَیْهِ» گفته شود..... چرا على(ع) وصيت كرد قبرش پنهان بماند؟ چرا على(ع) وصيت كرد قبرش پنهان بماند؟ چون شهادت حضرت، در آغاز زمان شكل گيرى قدرت معاويه و طغيان بنى اميه و حضور ساير گروه هاى زخم خورده ناكثين و قاسطين و مارقين اتفاق افتاد، آن بزرگوار وصيت نمود كه جسدش را شبانه دفن نمايند و حتى علامتى بر روى آن نگذارند. .... اهل سنت واقعي در چند خط اهل سنت واقعی در چند خط بيشتر علما و امامان اهل سنت، ايراني بوده‌اند و نه تنها شيعه نبوده بلکه تعصّب شديدي ضدّ شيعه و شيعيان ابراز داشته‌اند. کافي است بدانيم بزرگ‌ترين مفسّر آنها که زمخشري است ايراني مي‌باشد و بزرگ‌ترين محدثين آنها بخاري و... رهبري ايران در قلب مسلمانان جهان قرار دارد رهبری ایران در قلب مسلمانان جهان قرار دارد  دکتر تیجانی: رهبری ایران در قلب مسلمانان جهان قرار دارد دکترمحمد تیجانی السماوی، محقق شیعه و نویسنده کتاب آن گاه هدایت شدم، در گفت و گوِی با خبرگزاری رسا، ابراز داشت: علاقه من به رهبر امت اسلامی، حضرت آیت الله سید علی خامنه ای، علاقه ای است ک... انتقاد دكتر تيجاني از فتواهاي تكفيري بر ضد شيعيان انتقاد دکتر تیجانی از فتواهای تکفیری بر ضد شیعیان کتر تیجانی با ابراز تاسف از صدور فتواهای تکفیری از سوی علمای وهابی، آن را محکوم کرد. وی در مصاحبه با پایگاه خبری "نون"، با اشاره به اوضاع نامناسب امنیتی در شهرهای عراق تاکید کرد: افتخار من این است که در کنار بارگاه ائمه اطهار(ع) در کربلا و نجف اشرف شهید شوم سياست امام خامنه‌اي سياست الهي است سیاست امام خامنه‌ای سیاست الهی است «محمد تیجانی سماوی» اسلام‌پژوه شیعه تونسی، در 2 فوریه 1943 میلادی (1315) در شهر «قوضه» در جنوب تونس زاده شد. خانواده او اصالتاً از شهر «سماوه» عراق بودند که بعدها به تونس مهاجرت کردند. تحصیلات ابتدایی را در ی... دكتر تيجاني : ايرانيان مي‌خواهند پرچم اسلام برافراشته شود دکتر تیجانی : ايرانيان مي‌خواهند پرچم اسلام برافراشته شود به گزارش پایگاه بقیع به نقل از پايگاه اطلاع‌رساني دفتر حفظ و نشر آثار حضرت آيت‌الله خامنه‌اي، دكتر محمد تيجاني سماوي را بسياري در ايران و جهان اسلام با كتاب «ثم اهتديت» مي‌شناسند؛ كتابي كه بسيار مورد علاقه و توجه خوانندگان از جمله رهبر انقلاب قرار گرفت. تيجاني خود دراين‌باره مي‌گويد: «ايشان (رهبر انقلاب) كتاب «ثم اهتديت» را ستايش نمودند و گفتند اين كتاب، كتاب تو نيست بلكه نسيمي از بركات اهل بيت (ع) است.» به مناسبت هفته وحدت به سراغ اين نويسنده و پژوهشگر مسائل اسلامي رفتيم تا درباره موضوع وحدت و مسائل جهان اسلام به گفت‌وگو بپردازيم: خدمتگذاري دكتر تيجاني در حرم حسيني(ع) خدمتگذاری دکتر تیجانی در حرم حسینی(ع) حجت الاسلام دکتر سید محمد تیجانی سماوی» نویسنده و متفکر تونسی است که پس از زیارت عتبات مقدسه عراق به خدمتگزاری در مرقد شریف امام حسین بن علی بن ابی طالب علیهم السلام مشغول شد. چهل حديث « تربيت كودك و نوجوان » چهل حديث قهر كن، ولى طولش نده شخصى مى گويد: از دست فرزندم نزد امام كاظم عليه السلام شكايت كردم. حضرت به من فرمودند: لاتَضْـرِبْهُ وَاهْجُـرْهُ وَلاتـُطِلْ. حضرت به من فرمودند: او را كتك نزن و با وى قهر كن، اما آن را طولانى نكن. اقدامات تروريستهاي سوريه نتيجه فتواهاي وهابي اقدامات تروریستهای سوریه نتیجه فتواهای وهابی است "محمد تیجانی سماوی» اسلام پژوه تونسی در گفت‌وگو با خبرنگار بین الملل خبرگزاری فارس درباره هتک حرمت مزار «حجر بن عدی» صحابه امام علی (ع) توسط افراد مسلح در سوریه گفت: این اقدام از افکار وهابی‌ه... فعاليت شيعيان درعربستان فعالیت شیعیان درعربستان اساسا نقطه آغاز تشیع در جهان اسلام حجاز و به‌طور مشخص مدینه منوره بوده است كه گروهی از صحابه پیامبر(ص) همچون ابوذر و سلمان و مقداد و عمار و ...